:: ο ηλεκτρονικός οδηγός αναρρίχησης για τα Ελληνικά βουνά ::
Change language to EN
 



Ανάλυση για τις χιονοστιβάδες στη Γαλλία το 2006-2007

Τεραστίου μεγέθους χιονοστιβάδα πλάκας στο Albaron στην περιοχή Maurienne - Απρίλιος 2007 (φωτογραφία: Alain Duclos)

Τον τελευταίο χειμώνα θαφτήκαμε κάτω από πραγματική χιονοστιβάδα υπερβολής καθώς τα γνωστά μέσα ενημέρωσης έριξαν ευθύνες στους εκτός ελέγχου, εκτός πίστας σκιέρς για την χειρότερη σεζόν σχετικά με τις απώλειες ζωής από το 1970. Υπήρχαν υπόνοιες πως το σκι εκτός πίστας μπορεί να απαγορευτεί ενώ ακόμα και ο τωρινός Γάλλος πρόεδρος ασχολήθηκε με τα κακά παιδιά του Backcountry. Τι διαφορά μπορούν να κάνουν 12 μήνες! Μέχρι σήμερα 20 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από χιονοστιβάδες. Είναι το χαμηλότερο νούμερο από το 1989 και έτσι ο γραπτός τύπος προχώρησε σε υποθέσεις άλλων θεμάτων.

Μία περιορισμένη εκδοχή αυτού του άρθρου δημοσιεύτηκε αρχικά στην έκδοση του Φθινοπώρου του 2007 του «The Avalanche Review».

Καιρικές Συνθήκες

Δεδομένα χιονόπτωσης και θανάτων από χιονοστιβάδες

Μία ακόμα όψη της στοιβάδας Albaron (φωτογραφία: Alain Duclos)

Μια φτωχή σεζόν για τα μεσαία υψόμετρα

Αργή εκκίνηση με κανονικές συνθήκες κατά τον Φεβρουάριο/Μάρτιο

Ο κύριος υπαίτιος για τις απώλειες και τα ατυχήματα από χιονοστιβάδες κατά τη διάρκεια της χρονιάς ρεκόρ 2005-2006 ήταν ο καιρός. Ένα λεπτό στρώμα χιονιού με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες για μεγάλη χρονική περίοδο και σε μεγάλη γεωγραφική έκταση οδήγησε στη δημιουργία ασταθών στιβάδων παγοκρυστάλλων εις βάθος (Depth Hoar1). Οι σκιέρ, και εκείνοι με επαγγελματική εμπειρία και οι νεόφυτοι, πέτυχαν ασταθείς συνθήκες σε περιοχές και σε υψόμετρα που δεν ήταν συνηθισμένοι.

Ο περσινός χειμώνας παρουσίασε επίσης καινούργιο ρεκόρ καιρικών συνθηκών και ενός άλλου τύπου. Τα βουνά ήταν ζεστότερα του μέσου όρου κατά 2 με 3 βαθμούς και με ακόμα ψηλότερες μέγιστες θερμοκρασίες. Το αποτέλεσμα ήταν μία καθυστερημένη εκκίνηση της περιόδου με λίγο χιόνι κάτω από τα 1800 μέτρα. Πρακτικά το σκι εκτός πίστας και το ορειβατικό σκι ήταν δυνατόν μόνο στα ψηλότερα μέρη των Άλπεων και των Πυρηναίων. Οι πρώτες καλές συνθήκες για σκι ήρθαν την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου με μία καταιγίδα να φυσάει βορινά, από τη Μεσόγειο και να δίνει τις καλύτερες συνθήκες στη περιοχή Hautes-Alpes2 και τα τμήματα στο Isere3. Ο υπόλοιπος μήνας ήταν στεγνός και σχετικά ζεστός. Ένα στρώμα παγοκρυστάλλων εις βάθος σχηματίστηκε πάνω από τα 2200 μέτρα στις πιο παγωμένες πλαγιές όπου υπήρχε μεγάλη διαβάθμιση4 στη θερμοκρασία λόγο της λεπτής στρώσης χιονιού. Ακολούθησε χιόνι στις αρχές Ιανουαρίου, όμως οι τρεις πρώτες εβδομάδες είχαν θερμοκρασίες 9°C πάνω από το σύνηθες. Έβρεξε μέχρι τα 2700 μέτρα καταστώντας πολλές βορινές πλαγιές αδύνατον να χρησιμοποιηθούν για σκι, μιας και ήταν καλυμμένες από παχύ στρώμα πάγου. Η βροχή και ο κύκλος παγώματος-λιωσίματος, είχαν σαν αποτέλεσμα την σταθεροποίηση του χιονιού κάτω από τα 2500 μέτρα και οι σκιέρ αντιμετώπισαν ανοιξιάτικες συνθήκες χιονιού για σκι στη μέση του χειμώνα. Ο κρύος καιρός τελικά ήρθε στις 23 (Ιανουαρίου) όταν η μέγιστη θερμοκρασία έπεσε από 5,3°C στους -8,4°C μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο στο Pralognan (1420 μέτρα) κοντά στο Courchevel. Αυτή η πτώση συνοδεύτηκε από φρέσκο χιόνι, όμως το ύψος του έφτασε σε μέτρια επίπεδα στα μέσα του Φεβρουαρίου και αυτό μόνο πάνω από τα 2200 μέτρα. Ο Μάρτης συνέχισε με ασταθή καιρό με περαιτέρω φτωχές χιονοπτώσεις μέχρι την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου. Ο χειμώνας ακολούθως τελείωσε απότομα με τρεις εβδομάδες λιωσίματος ακολουθούμενο από ένα γύρισμα σε κρύο, ασταθή καιρό τον Μάιο και τον Ιούνιο. Αυτό αποτελείωσε τους σκιέρ ορειβατικού σκι για την περίοδο, τουλάχιστον για τα ψηλά βουνά.

Επεισόδια με χιονοστιβάδες

16 από τους 20 θανάτους από χιονοστιβάδες, συμπεριλαμβανομένης μιας απώλειας στην περιοχή των Πυρηναίων, ήταν συγκεντρωμένοι σε 4 ομάδες. Δεκατέσσερις από τις απώλειες συνέβησαν στα γειτνιάζοντα τμήματα της Savoie και στις Houtes-Alpes, ενώ άλλες 4 στο Chamonix.

Τα πρώτα δυστυχήματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο. Αφορούσαν κυρίως σκιέρ εκτός πίστας. Στις 2 του μηνός ένας νεαρός σκιέρ έχασε τη ζωή του από μία εκτός-πίστας χιονοστιβάδα στη περιοχή Les Arcs. Κουρασμένος άφησε μία ομάδα φίλων και επέστρεφε στο χιονοδρομικό κέντρο μόνος. Δεν διέθετε πομποδέκτη. Η επικινδυνότητα για χιονοστιβάδες είχε χαρακτηριστεί ως «Σημαντική» (Considerable). Την επόμενη μέρα με την επικινδυνότητα να έχει χαρακτηριστεί ως «Υψηλή» (High) σε όλες τις Άλπεις, ένας κάτοικος του Chamonix, ο γιος ενός από τα υψηλόβαθμα στελέχη που εργάζονται στην εταιρία που διαχειρίζεται τα «καρεκλάκια» έκανε σκι εκτός πίστας στο πεδίο Grant Montets, όταν θάφτηκε κάτω από ένα μέτρο χιόνι. Δεν είχε πομποδέκτη και βρέθηκε μετά από έρευνα με ράβδους χιονιού μετά από 40 λεπτά. Το πιο σοβαρό δυστύχημα συνέβη με 2 σκιέρ σε χιονοδρομικό στη περιοχή Houtes-Alpes. Θάφτηκαν κάτω από μία μεγάλη χιονοστιβάδα. Και οι δύο άνδρες ήταν έμπειροι και σωστά εξοπλισμένοι. Ο ένας από τους δύο εντοπίστηκε από ελικόπτερο εξοπλισμένο με πομποδέκτη. Ο σύντροφός του βρέθηκε αργότερα από σκύλο εκπαιδευμένο για έρευνα και διάσωση.

Τα συμβάντα συνεχίστηκαν την 7η Ιανουαρίου όταν κάποιος με snowboard τραυματίστηκε σοβαρά στο l' Alpe d'Huez. Υπήρξαν κάποιοι που γλίτωσαν από τύχη, ένας σκιέρ που θάφτηκε κάτω από 4 μέτρα χιόνι στο Val d'Isere και ένας ακόμα που θάφτηκε για πάνω από μία ώρα στην απρόβλεπτη περιοχή Cote Brune στο Meribel. Την 5η του μηνός δύο μέλη περιπόλου εκτός εργασίας παρασύρθηκαν στην περιοχή Tignes. Ένας από τους δύο ήταν ο Jake Christian μέλος του Telluride Ski Patrol που ήταν σε ένα σχήμα ανταλλαγής προσωπικού για όλη τη σεζόν στην περιοχή. Ο συνάδελφος του δεν ήταν τόσο τυχερός και αυτή τη στιγμή είναι ακόμα σε κώμα. Τους ξέθαψαν μάρτυρες που είχαν πομποδέκτες.

Στις 27 Ιανουαρίου η επικινδυνότητα για χιονοστιβάδες στις Άλπεις ήταν στο «Σημαντική» με δυνατό άνεμο να φυσάει από βόρεια και νοτιοανατολικά. 30 με 50 εκατοστά φρέσκου χιονιού είχε σχηματίσει καινούργιες στοιβάδες υπό την επήρεια νοτίων και ακολούθως βορείων ανέμων. Αυτές ήταν φτωχά συνδεδεμένες σε μία κρούστα που επικαθόταν στις πλαγιές. Ένας Ιταλός σκιέρ έχασε τη ζωή του στο Pelvoux παρ' ότι ανασύρθηκε γρήγορα από τους συντρόφους του. Στην περιοχή Arêches, τοποθεσία που λαμβάνει χώρα ο ορεινός συναγωνισμός των Pierra Menta, δύο ντόπιοι δάσκαλοι έχασαν τη ζωή τους καθώς έκαναν μαζί σκι. Έρευνα για την ανεύρεσή τους έγινε αφότου δεν επέστρεψαν το απόγευμα. Στο χιονοδρομικό των Πυρηναίων Porte Puymorens, όπου η επικινδυνότητα για χιονοστιβάδες ήταν «Μέτρια», ένας αναρριχητής έχασε τη ζωή του αφού παρασύρθηκε 200 μέτρα χαμηλότερα, μέσα σε ένα βραχώδες λούκι.

Υπήρξαν ακόμα δύο μικρά συμβάντα γύρω στις 9 Φεβρουαρίου, μετά από 30 εκατοστά φρέσκου χιονιού στην περιοχή της Houte-Savoie, όμως το τρίτο γκρουπ θανατηφόρων ατυχημάτων ακολούθησε μετά από μία ακόμα χιονόπτωση στις 12 του μηνός. Ένας σκιέρ εκτός πίστας ξέφυγε από τα χειρότερα από τύχη στο χιονοδρομικό Saint-Nicolas-de-Veroce αφού παρασύρθηκε από χιονοστιβάδα σε κοίλη πλαγιά και ενώ είχε προειδοποιηθεί από την περίπολο των πιστών να μην βγει εκτός πίστας. Ο φίλος του είχε βρει τον θάνατο από χιονοστιβάδα στην ίδια περιοχή τον προηγούμενο χρόνο. Υπήρξαν επίσης κάποια μικρά συμβάντα με κάποιο μέλος περιπόλου και τον σκύλο του στο Flain και στο Cluzac σε γνωστή περιοχή για πρόκληση χιονοστιβάδων. Ακολούθησαν 5 απώλειες ζωής και ένας ακόμα αριθμός επεισοδίων. Στις 13, ένας σκιέρ διασχίζοντας ανάμεσα σε πίστες στο Tignes θάφτηκε και απεβίωσε από μία μικρή χιονοστιβάδα πλάκας σε μία παγίδα της μορφολογίας του εδάφους. Στο Plagne το σώμα ενός ακόμα μοναχικού σκιέρ εντοπίστηκε από την καταγραφή των κινήσεων της κάρτας ελευθέρας για τα lifts που είχε προσαρμόσει στα χέρια του. Ήταν μόλις μερικά μέτρα μακριά από μεγάλη πλαγιά, θαμμένος επίσης σε παγίδα μορφολογίας εδάφους με τα πόδια του να είναι εκτός χιονιού. Ένας μοναχικός σκιέρ με μονοσκί, απεβίωσε εκτός πίστας στο Corbier. Ένας κοινός παράγοντας ήταν ότι κανένα από τα θύματα δεν είχε μαζί του πομποδέκτη και υπήρχαν μεγάλες καθυστερήσεις πριν να αναφερθούν απόντες. Η επικινδυνότητα για χιονοστιβάδες ήταν «Μεγάλη» και γενικευμένη για υψόμετρα πάνω από 1800 μέτρα.

Στις 15, ένας σκιέρ ορειβατικού σκι σκοτώθηκε στο χιονοδρομικό κέντρο του Crevoux στις Hautes-Alps. Σκαρφαλώνοντας με έναν φίλο από το τέλος των lifts το θύμα παρασύρθηκε από μεγάλη χιονοστιβάδα σε παγίδα εδάφους. Δεν διέθετε πομποδέκτη. Η επικινδυνότητα ήταν «Υψηλή» και το δελτίο καιρού έλεγε πως το μαζεμένο χιόνι ήταν πολύ ασταθές σε μεγάλο υψόμετρο. Υπήρξαν 2 ακόμα χιονοστιβάδες στην ίδια περιοχή στις 13 του μηνός. Ο κύκλος έκλεισε στις 18 του μηνός όταν ένας σκιέρ ορειβατικού σκι προκάλεσε μία χιονοστιβάδα στις Hautes-Alps. Ο άνδρας βρέθηκε από μέλη της ομάδας του με τη χρήση πομποδεκτών. Είχε θαφτεί για σαράντα λεπτά και δεν κατάφερε να ανανήψει.

Υπήρξε περίπου ένα μέτρο φρέσκο χιόνι στις 4 Μαρτίου στις Βόρειες Άλπεις. Ένα γκρουπ από νέους αλλά σχετικά έμπειρους και κατάλληλα εξοπλισμένους σκιέρ από το ορειβατικό σύλλογο του πανεπιστημίου της Lyon διαβάσανε τις προγνώσεις και αποφασίσανε να κάνουν ένα ταξίδι για σκι κοντά στο Valloire στα νότια της περιοχής πιστεύοντας πως εκεί θα είναι ασφαλέστερα. Το δελτίο για χιονοστιβάδες έδινε την επικινδυνότητα από «Σημαντική» ως «Υψηλή» κατά τη διάρκεια της ημέρας, με την επικάλυψη του χιονιού να χαρακτηρίζεται από μικρή συνοχή για τα πρώτα 60-120 εκατοστά και με παρουσία graupel5 να λειτουργεί σαν επιφάνεια ολίσθησης. Ένας από την ομάδα θυμήθηκε πως είχαν κάνει σκι σε 150 μέτρα πούδρας σε μία βορινή πλαγιά κατεβαίνοντας ένας κάθε φορά. Καθώς ανέβαιναν ξανά παρατήρησαν την προβληματική στρώση της χιονοκάλυψης, όμως έχοντας ήδη κατέβει την πλαγιά τους έδωσε αυτοπεποίθηση. Είχαν επίσης μία πίεση χρόνου καθώς είχαν αφήσει κάποιον στην κορυφή.

Ακολουθώντας μία γραμμή βράχων με την ελπίδα ότι τα βράχια θα αποτελούσαν σημεία στήριξης έναντι μιας χιονοστιβάδας, αυτή δημιουργήθηκε και ήταν τουλάχιστον ένα μέτρο βαθιά ενώ κατέβασε το μεγαλύτερο μέρος της πλαγιάς περίπου 1000 μέτρα σκοτώνοντας δύο από τους σκιέρ. Ήταν πιθανότερα μία από τις μεγαλύτερες χιονοστιβάδες της περιόδου. Είχαν υπάρξει αρκετά μικρά συμβάντα στην περιοχή τις ημέρες πριν το γεγονός.

Στις 6 του μηνός, μία ομάδα από οχτώ σκιέρ ορειβατικού σκι από το French Alpine Club παρασύρθηκαν από χιονοστιβάδα στο Ubaye κοντά στα σύνορα με την Ιταλία. Η ομάδα είχε αρχικά προγραμματίσει μία εβδομάδα για σκι στη περιοχή Vanoise στις βόρειες Γαλλικές Άλπεις όμως αλλάξανε τα σχέδιά τους αφού συμβουλεύτηκαν το δελτίο καιρού. Μετά την πρώτη μέρα διαδρομών, σχεδίασαν την επόμενη με τρεις διαφορετικές επιλογές διαδρομών ανάλογα τις συνθήκες του πεδίου. Κατεβαίνοντας μετά το μεσημέρι κάνανε σκι σε μία μικρή βορειοανατολική πλαγιά στα 2700 μέτρα. Υπήρχαν κάποια σημεία μεταξύ βράχινων τμημάτων που το χιόνι είχε συσσωρευτεί και ο αρχηγός της ομάδας δεν πίστεψε ότι θα υπήρχε μεγάλος κίνδυνος χιονοστιβάδας σε μία πλαγιά που εκτίμησε πως ήταν 25 μοίρες. Αφού κατέβηκε την πλαγιά με τα σκι χωρίς πρόβλημα, τρία άλλα μέλη της ομάδας παρασύρθηκαν από χιονοστιβάδα και ένας από αυτούς θάφτηκε εντελώς. Μία μεγάλη ποσότητα χιονιού συσσωρεύτηκε μπροστά από τα βράχια. Είχαν δυσκολίες στην ανεύρεση του θαμμένου θύματος λόγο του μεγάλου βάθους που θάφτηκε. Η ομάδα δούλεψε σε βάρδιες για να σκάψουν μία μεγάλη τρύπα, επανεκτιμώντας με ράβδους χιονιού και πομποδέκτες καθώς έσκαβαν. Τελικά αποκάλυψαν το πρόσωπο του φίλου τους μετά από 25 λεπτά. Ήταν αναίσθητος και δεν επιτεύχθηκε ανάνηψη μετά από μία ώρα προσπαθειών. Δεν υπήρχε τηλεφωνική κάλυψη στην περιοχή και έτσι ο αρχηγός της ομάδας κατέβηκε σε ένα κοντινό καταφύγιο για να καλέσει διάσωση. Λόγω χειροτέρευσης των καιρικών συνθηκών στάθηκε αδύνατο να πλησιάσει την ομάδα το ελικόπτερο της διάσωσης. Πάρθηκε απόφαση να εγκαταλείψουν τους διασωθέντες σε δύσκολες συνθήκες και να παραλάβουν το σώμα του θύματος την επόμενη μέρα.

Στις 8 Απριλίου μία ταλαντούχα παγκοσμίως γνωστή αναρριχήτρια απεβίωσε κάνοντας σκι στην περιοχή των Houtes-Alps. Θάφτηκε για 30 λεπτά πριν την εντοπίσουν μέσω του πομποδέκτη της. Η επικινδυνότητα για χιονοστιβάδα ήταν στο «Μέτριο» όμως ισχυροί άνεμοι είχαν δημιουργήσει προϋποθέσεις κατά τόπους. Τα τελευταία συμβάντα συνέβησαν σε μεγάλο υψόμετρο στο Mont Blanc. Ένας Φινλανδός σκιέρ αλπινιστής παρασύρθηκε στη Βόρεια ορθοπλαγιά στο τέλος του Μαΐου. Παρασύρθηκε σε μία ριμέ. Μετά, στις 17 Ιουνίου δύο Σουηδοί αναρριχητές, ο ένας οδηγός ψηλού βουνού, έχασαν επίσης τη ζωή τους αφού έπεσαν και θάφτηκαν σε μία ριμέ. Τελειώσαμε τη «χρονιά των χιονοστιβάδων» με ένα τελευταίο μικρό συμβάν στα βουνά Belledonne στο τέλος του Σεπτέμβρη 2007 όταν 50 εκατοστά φρέσκου χιονιού συνοδεύτηκε από ισχυρούς ανέμους σε μεγάλο υψόμετρο. Δύο αναρριχητές παρασύρθηκαν από χιονοστιβάδα σε ένα απότομο λούκι, με μικρούς μόνο τραυματισμούς που χρειάστηκαν νοσηλεία. Μία υπενθύμιση πως το φρέσκο χιόνι πρέπει πάντα να προσεγγίζεται με σεβασμό.

Συμπεράσματα

Στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων έχει υπάρξει μία αύξηση στον αριθμό απώλειας ζωών που αφορά στους σκιέρ και snowboarders εκτός πίστας συγκριτικά με τους σκιέρ πίστας. Το πρώτο γκρουπ τώρα αποτελεί πάνω από το 50% όλων των θυμάτων. Αυτή η τάση μπορεί να αποδοθεί στην αύξηση της προτίμησης των διαδρομών για σκι και snowboard εκτός πίστας που εξυπηρετούνται με καρεκλάκια επικουρούμενη από την βελτίωση των υλικών και την αυξανόμενη συνειδητοποίηση των σκιέρ ορειβατικού που τώρα συστηματικά φέρουν μαζί τους πομποδέκτες για τις χιονοστιβάδες. Την τελευταία σεζόν όλες οι απώλειες, εκτός μίας, μεταξύ των σκιέρ ορειβατικού είχαν μαζί τους πομποδέκτες ενώ σε καμία από τις εκτός πίστας απώλειες (σκιέρ των χιονοδρομικών αλλά εκτός πίστας) δεν είχαν. Η τελευταία περίοδος γνώρισε μία αναστροφή σε πρόσφατες τάσεις με 12 σκιέρ ορειβατικού να αποβιώνουν σε σύγκριση με τους 5 εκτός πίστας σκιέρς και snowboerders. Οι υπόλοιπες 3 απώλειες ήταν αναρριχητές.

Κάποιοι σκιέρ που κινούνται εκτός πίστας εξακολουθούν να αγνοούν τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν όταν αφήνουν τα σημάδια τους εκτός πίστας, ιδιαίτερα όταν η επικινδυνότητα είναι υπολογίσιμη ή υψηλή. Vox-pops (Vox-populi) «στατιστικές» από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατά τον τελευταίο χειμώνα δείχνουν ότι αρκετοί σκιέρς δεν συμβουλεύονται τις προειδοποιήσεις για την επικινδυνότητα για χιονοστιβάδες και δεν γνωρίζουν το νόημα των σημάτων κινδύνου. Σε τέσσερα από τα ατυχήματα εκτός πίστας οι καιρικές συνθήκες και το μοναχικό σκι καθυστέρησαν αρκετά την εύρεση των θυμάτων.

Ο μέσος όρος των απωλειών κατά τις τελευταίες 18 σεζόν, από τότε δηλαδή που το σκι σε όλες τις μορφές του άρχισε να αποτελεί κυρίαρχο μέρος των στατιστικών αναλύσεων είναι 30,8. Πάντως από το 2000, με εξαίρεση το 2005-2006, ο μέσος όρος έχει κατέβει στο 27. Αυτό, την χρονική περίοδο που το σκι εκτός πίστας και το ορειβατικό σκι έχουν γίνει πιο δημοφιλή. Υπό αυτό το πλαίσιο οι στατιστικές της τελευταίας περιόδου είναι αρκετά καλές. Σε τι μπορεί να οφείλεται αυτή η σχετική επιτυχία; Χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων του camp-to-camp.com των σκιέρ ορειβατικού σχεδιάσαμε όλες τις εκδρομές από τις Βόρειες Άλπεις, με ένα μέσο όρο των 14 ημερών (για να ελαχιστοποιήσουμε την επίδραση των αποκλίσεων που προκαλούνται από τους σκιέρ του Σαββατοκύριακου) και τις συγκρίναμε για τα τελευταία 6 χρόνια. Αυτή έδειξε ότι η σεζόν ξεκίνησε 3 εβδομάδες αργότερα και έφτασε το μέσο επίπεδο με καλές συνθήκες από τα μέσα Μαρτίου μέχρι τον Απρίλιο και μετά υπήρξε απότομη χειροτέρευση (tail off). Εκτός των Πυρηναίων, πρακτικά, δεν υπήρξε άλλη δραστηριότητα στα Γαλλικά βουνά παρά μόνο στις πίστες με τεχνητό χιόνι. Πολύ απλά υπήρχε πολύ λιγότερος κόσμος στα βουνά. Μία παρόμοια βάση δεδομένων που διατηρείται από το skitour.fr έδειξε ότι για 500 μέλη ο μέσος όρος των εξορμήσεων έπεσε από 6,2% σε 5,46% συγκριτικά με το 2006 και η κατακόρυφη κάθε εξόρμησης αυξήθηκε κατά 4,1% στα 1356μ. Αυτή η αύξηση προτείνει πως οι σκιέρ έψαχναν για χιόνι σε μακρύτερες διαδρομές σε μεσαίου υψόμετρου και σε ψηλά βουνά. Σε αυτά τα στατιστικά αποτελέσματα μπορεί να οφείλεται ο μεγάλος αριθμός ατυχημάτων της τελευταίας σεζόν μια και αυτές οι ψηλότερες διαδρομές είναι πιο επικίνδυνες ακόμα και κατά τη διάρκεια καλών καιρικών συνθηκών.

Ένα μεγάλο ποσοστό των απωλειών μεταξύ των σκιέρ ορειβατικού σκι ήταν έμπειροι και σε καλά εξοπλισμένες ομάδες. Γιατί αυτή η «ομάδα» είναι τόσο πολυπληθής; Είναι πιθανόν ότι αυτοί ήταν οι σκιέρ με το μεγαλύτερο κίνητρο, πληροφορημένοι, και έμπειροι αρκετά ώστε να βρουν χιόνι σε μία δύσκολη σεζόν. Ο αριθμός των απωλειών συμβαδίζει με το μέσο όρο των τελευταίων 18 σεζόν. Στην ανασκόπηση του τελευταίου χρόνου, υποθέσαμε πως η μεγάλη αύξηση στα νούμερα των εκτός πίστας σκιέρ πιθανώς να πλησιάζει στο τέλος της μια και ο κόσμος έχει αρχίσει και προτιμάει το σκι στις πίστες. Ο αριθμός των σκιέρ στις πίστες που έχουν εξοπλισμό για εκτός πίστας σκι αυξάνεται. Συχνά ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται για την προσέγγιση φρέσκου χιονιού μετά από σύντομες αναβάσεις από το τέλος των lifts. Την τελευταία περίοδο υπήρξε μόνο μία απώλεια αυτού του τύπου, ο σκιέρ στο Crevoux και δεδομένων των ενδείξεων δεν φαίνεται να υπάρχει σημαντική εισροή άλλων σκιέρ ορειβατικού.

Η μείωση του αριθμού των εκτός πίστας απωλειών είναι ενδιαφέρουσα. Σίγουρα πριν τον Ιανουάριο υπήρχε μόλις αρκετό χιόνι στα χιονοδρομικά κέντρα για να κάνεις σκι εκτός πίστας. Είναι αλήθεια πως υπάρχει συχνά μία αμυδρή γραμμή που διαχωρίζει ένα σοβαρό από ένα θανατηφόρο ατύχημα. Κάποια από τα ατυχήματα θα μπορούσαν εύκολα να έχουν τραγικά αποτελέσματα. Παρά ταύτα, το κλάσμα των θυμάτων ανά θανατηφόρα χιονοστιβάδα μαζί με το σύνολο των χιονοστιβάδων που έχουν αναφερθεί, συγκριτικά με τις απώλειες, δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι σκιέρ το 2007 ήταν πιο τυχεροί από ότι συνήθως ή πως τα ατυχήματα ήταν λιγότερο σοβαρά. Αυτό που αληθεύει είναι πως το μεγαλύτερο μέρος των χιονοστιβάδων ήταν κατανεμημένες σε 4 καθαρά διαγεγραμμένους κύκλους, και στο μεγαλύτερο μέρος τους περιορισμένες σε ένα τόξο στα Γαλλο-Ιταλικά σύνορα από το Chamonix μέχρι το Ubaye. Δεν υπήρξαν απώλειες μεταξύ των ομάδων με οδηγούς. Ο καιρός, φανερά, έπαιξε ρόλο με βροχή σε μεγάλο υψόμετρο και ένα καλό κύκλο τήξης-λιωσίματος τον Ιανουάριο. Οι χιονοστιβάδες σε γενικές γραμμές συνέβησαν σε σχετικά μεγαλύτερο υψόμετρο, πιθανώς απομακρύνοντας το επικίνδυνο πεδίο από τα καρεκλάκια των χιονοδρομικών. Ο Γαλλικός Σύνδεσμος Χειριστών των lifts ανάφερε μία πτώση 12% στο λόγο σκιέρ/μέρα την τελευταία σεζόν, συγκριτικά με τον τελευταίο χρόνο, αν και αυτή η πτώση είναι σχετικά μικρότερη από αυτή της περιόδου 2002-2007. Παρ' όλα αυτά, στα μεγάλα θέρετρα σε μεγάλο υψόμετρο η πτώση ήταν μόνο 6%. Υπήρξαν επίσης δύο μεγάλοι κύκλοι χιονοστιβάδων, κατά τη κύρια χειμερινή περίοδο στη Γαλλία.

Το 2006-2007 θα το θυμούνται όλοι ως έναν ασυνήθιστο χειμώνα. Οι σταθερές συνθήκες χιονιού και η φτωχή χιονοκάλυψη, ήταν οι κύριοι λόγοι για την βελτίωση των στατιστικών, αν και η αναλογική αύξηση απώλειας ζωής ανάμεσα στους σκιέρ ορειβατικού σκι με μεγάλη εμπειρία είναι ανησυχητική.

Αναφορές:
- Snowfall data from Meteo France (http://www.meteo.fr)
- Additional information on avalanche incidents from the ANENA (National Association for the Study of Snow and Avalanches) http://www.anena.org and http://www.data-avalanche.com/alea_avalanches/
- Ski touring data from http://www.skitour.fr

Ορισμοί:
1 Depth Hoar
2 Hautes-Alpes
3 Isere
4 Διαβάθμιση θερμοκρασίας (temperature gradient) είναι η μεταβολή της θερμοκρασίας μεταξύ του εδάφους που έχει θερμοκρασίες κοντά στους 0°C και του αέρα στην επιφάνεια που είναι κατά πολύ ψυχρότερος. Η διαφορά αυτή στη θερμοκρασία οδηγεί τους υδρατμούς από τις περιοχές με ψηλές θερμοκρασίες σε περιοχές με χαμηλότερες θερμοκρασίες μέσα στη στοιβάδα του χιονιού. Η διαδικασία αυτή προκαλεί την στερεοποίηση των υδρατμών πάνω σε ψήγματα στερεών προσμίξεων προκαλώντας τη δημιουργία παγοκρυστάλλων με χαρακτηριστικές μεγάλες επιφάνειες που ονομάζονται Depth Hoars). (Σημείωση του μεταφραστή)
5 Κάτω από συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές συνθήκες, χιονοκρύσταλλοι που σχηματίζονται και κατακρημνίζονται δύνανται να συναντήσουν και να διαπεράσουν υπερπαγωμένα σταγονίδια που υπάρχουν στα σύννεφα. Αυτά τα σταγονίδια που έχουν διάμετρο γύρω στα 10 χιλιοστά, δύνανται να υπάρχουν σε κατάσταση υγρή μέχρι και θερμοκρασίες των -40°C. Η επαφή των χιονοκρυστάλλων με τις υπερπαγωμένες αυτές σταγόνες, οδηγεί στο πάγωμα των υγρών σταγονιδίων στην επιφάνεια των κρυστάλλων. Κρύσταλλοι που φέρουν παγωμένα σταγονίδια στις επιφάνειες τους ονομάζονται «rimed». Καθώς αυτή η διαδικασία συνεχίζεται, το αρχικό σχήμα των χιονοκρυστάλλων γίνεται μη αναγνωρίσιμο και τότε οι κρύσταλλοι αυτοί ονομάζονται «graupel». (Σημείωση του μεταφραστή)

Πηγή: David George - PisteHors.com

Φωτογραφίες: Alain Duclos (http://www.data-avalanche.com/alea_avalanches/)

Μετάφραση: Μ. Μανωλούκος

Επιμέλεια: Routes.gr

Στην Ελλάδα είναι
22/06/2017, 23:41:10
Copyright © Routes.gr - Δ. Μαυρόπουλος | Νομική σημείωση |