:: ο ηλεκτρονικός οδηγός αναρρίχησης για τα Ελληνικά βουνά ::
Change language to EN
 



Ορειβατική εκπαίδευση

Η ορειβατική εκπαίδευση στην Ελλάδα έχει αποτελέσει θέμα συζήτησης από την αρχή της ορειβατικής δραστηριότητας στην χώρα μας. Τα τελευταία όμως χρόνια, ο αριθμός των νέων που στρέφονται προς αυτό τον τρόπο ζωής, γιατί τρόπος ζωής είναι τελικά, αυξάνεται θεαματικά. Αυτό οδηγεί σε πολλά αρνητικά φαινόμενα, με κυριότερα την αύξηση των θανατηφόρων δυστυχημάτων και την οικονομική εκμετάλλευση. Πιστεύω ότι όσοι αποφασίζουν να ασχοληθούν με το άθλημα θα πρέπει να γνωρίζουν τουλάχιστον πως ν' αρχίσουν σωστά. Και ο ασφαλέστερος τρόπος για το κάνουν, δεν είναι να μάθουν δίπλα σε κάποιον "παλιό" αλλά να παρακολουθήσουν μια σχολή ορειβασίας.

Υπεύθυνος φορέας ορειβατικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας Αναρρίχησης (ΕΟΟΑ), η οποία βλέποντας τα παραπάνω αρνητικά φαινόμενα, αποφάσισε στα τέλη του 2005 να δημοσιεύσει στο site της (http://www.eooa.gr/) την ακόλουθη ανακοίνωση: "Η ΕΟΟΑ επιθυμεί να γνωστοποιήσει στα μέλη των Συλλόγων ότι τα πτυχία ορειβασίας που χορηγούνται από ιδιωτικές σχολές δεν είναι αποδεκτά για τις βαθμίδες εκπαίδευσης της ΕΟΟΑ".

Η παραπάνω ανακοίνωση έχει σκοπό την ενημέρωση των ορειβατών και αναρριχητών που είναι μέλη συλλόγων, αλλά αφορά και μη μέλη συλλόγων που σκοπεύουν να ασχοληθούν με το άθλημα και πιθανόν να γίνουν μέλη αργότερα. Αυτό είναι κάτι που έπρεπε να είχε γίνει πριν πολλά χρόνια, όχι μόνο από την ομοσπονδία, αλλά και από τους ίδιους τους συλλόγους, αφού είναι καθήκον τους να προστατεύουν τα μέλη τους και όχι να τα αφήνουν εκτεθειμένα στην έλλειψη νομικού και κανονιστικού πλαισίου που υπάρχει στη χώρα μας, σχετικά με την ορειβατική εκπαίδευση.

Αλλά, από ποιους ακριβώς να τους προστατεύσουν; Ποιες είναι αυτές οι "ιδιωτικές σχολές" και ποιες οι "βαθμίδες εκπαίδευσης της ΕΟΟΑ";

Στη χώρα μας, η ΕΟΟΑ είναι υπεύθυνη για την διοργάνωση και εποπτεία σχολών, σεμιναρίων και αγώνων ορειβασίας, αναρρίχησης και ορειβατικού σκι. Δυστυχώς το καθεστώς που διέπει τις δραστηριότητες αυτές δεν είναι ευρύτερα γνωστό, λόγω κακής πληροφόρησης.

Οι ομοσπονδιακές σχολές ορειβασίας χωρίζονται σε βαθμίδες, οι οποίες καθορίζονται στον κανονισμό εκπαίδευσης που δημοσιεύεται στο site της ΕΟΟΑ.

Κάθε βαθμίδα προαπαιτεί την επιτυχή ολοκλήρωση της προηγούμενης, αν και έχουν υπάρξει εξαιρέσεις για αναρριχητές με ιδιαίτερες επιδόσεις και προσφορά στο άθλημα, οι οποίοι έγιναν δεκτοί σε μια σχολή χωρίς να έχουν παρακολουθήσει τις προαπαιτούμενες. Η διενέργεια μιας σχολής απαιτεί προηγούμενη έγκριση της ομοσπονδίας και αυτό εξασφαλίζει στους αποφοίτους τα ακόλουθα:

  1. Εκπαίδευση από διπλωματούχους ομοσπονδιακούς εκπαιδευτές και βοηθούς εκπαιδευτές
  2. Εγκεκριμένο περιεχόμενο εκπαίδευσης
  3. Ομοσπονδιακό πτυχίο

Κάθε σχολή που δεν ακολουθεί τα κριτήρια αυτά, δεν αναγνωρίζεται από την ομοσπονδία. Στην χώρα μας όμως λειτουργούν και πολλές άλλες σχολές που προσφέρουν ορειβατική εκπαίδευση και δεν πληρούν ταυτόχρονα όλα τα παραπάνω κριτήρια. Αυτές οι σχολές καλύπτουν κυρίως την 1η βαθμίδα, αν και μερικές φτάνουν μέχρι την 2η βαθμίδα. Κάποιες γίνονται από διπλωματούχους ομοσπονδιακούς εκπαιδευτές, αλλά δεν είναι εγκεκριμένες από την ΕΟΟΑ, ενώ άλλες γίνονται από μη διπλωματούχους εκπαιδευτές. Κάποιες γίνονται από συλλόγους ορειβασίας, ενώ άλλες γίνονται από ιδιωτικές εταιρείες. Αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι είναι κακές ή επικίνδυνες γι αυτούς που τις παρακολουθούν, αφού υπάρχουν παραδείγματα άριστων ιδιωτικών σχολών. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν ένας απόφοιτος σχολής αποφασίσει να παρακολουθήσει ομοσπονδιακή σχολή ανώτερης βαθμίδας. Σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να επιδείξει το ομοσπονδιακό δίπλωμα της προηγούμενης βαθμίδας, οπότε η απλή βεβαίωση που θα έχει πάρει από μια ιδιωτική σχολή δεν γίνεται δεκτή, όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση της ΕΟΟΑ. Έτσι, πολλοί αναρριχητές, μη γνωρίζοντας αυτό το καθεστώς, αναγκάζονται να παρακολουθήσουν για δεύτερη φορά σχολή αρχαρίων ώστε να αποκτήσουν το αναγκαίο πτυχίο, χάνοντας έτσι χρόνο και χρήματα.

Ευθύνη στα παραπάνω, αν υπάρχει, είναι δύσκολο να αποδοθεί. Το θέμα αυτό μοιάζει με την αγορά κάποιου προϊόντος που όταν το αποκτούμε πιστεύουμε πως είναι αυτό που χρειαζόμαστε, αλλά κάποια στιγμή ανακαλύπτουμε ότι δεν καλύπτει τις μελλοντικές μας ανάγκες και αναγκαζόμαστε να προμηθευτούμε άλλο, πληρώνοντας ουσιαστικά διπλά για το ίδιο προϊόν. Πρέπει λοιπόν ο κάθε μελλοντικός ορειβάτης-αναρριχητής να γνωρίζει από την αρχή τι στόχους έχει. Μπορεί οι στόχοι να είναι μεγάλοι και να μην τολμάει να τους ξεστομίσει ή να φοβάται μήπως δεν τους πραγματοποιήσει, αλλά πρέπει να τους έχει στο μυαλό του και να τον καθοδηγούν. Τότε θα μπορεί να κάνει τη σωστή επιλογή. Πάντως, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, οι ίδιοι οι υπεύθυνοι των σχολών, ως μέλη της αναρριχητικής κοινότητας, πρέπει να διευκρινίζουν αν η σχολή τους είναι ομοσπονδιακή ή όχι και τι επιλογές έχει ο αναρριχητής μετά από μια σχολή, στα πλαίσια της γενικότερης πληροφόρησης που προσφέρουν στους υποψήφιους αναρριχητές.

Πως όμως θα κάνει την σωστή επιλογή; Αν η επιλογή αυτή είναι απλά να γνωρίσει την αναρρίχηση, τότε η καλή φήμη μιας σχολής, ιδιωτικής ή ομοσπονδιακής, θα πρέπει να τον οδηγήσει σ' αυτήν. Αν όμως η επιλογή του είναι να προχωρήσει στο άθλημα όσο του επιτρέψει το ταλέντο του, οι δυνατότητές του και ο διαθέσιμος χρόνος του και ειδικά αν το όνειρό του είναι να γίνει κάποια μέρα ομοσπονδιακός εκπαιδευτής, τότε πρέπει να ακολουθήσει τον δρόμο των εγκεκριμένων από την ΕΟΟΑ σχολών. Οι σχολές αυτές διοργανώνονται από τους συλλόγους που είναι μέλη της ΕΟΟΑ, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως κάθε σύλλογος πάντα διοργανώνει εγκεκριμένες σχολές. Πρέπει λοιπόν να φροντίσει να επιβεβαιώσει ότι η σχολή είναι εγκεκριμένη και δίνει ομοσπονδιακό πτυχίο, ώστε ο δρόμος μέχρι τη Σχολή Εκπαιδευτών να είναι ανοικτός.

Εδώ πρέπει να πώ ότι η Σχολή Βοηθών Εκπαιδευτών και η Σχολή Εκπαιδευτών της ομοσπονδίας δεν έχουν ως στόχο τους την ανάδειξη των "καλύτερων" ώστε να δημιουργήσουν μιαν αναρριχητική "ελίτ" που θα αποκατασταθεί επαγγελματικά, αλλά την δημιουργία Ερασιτεχνών δασκάλων που θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους συλλόγους, εκπαιδεύοντας νέους αναρριχητές και προάγοντας το άθλημα με προσφορά εθελοντικής εργασίας πολλές φορές. Αυτό σημαίνει "Εκπαιδευτής". Ή τουλάχιστον αυτό πρέπει να σημαίνει. Ένα τέτοιο παράδειγμα Εκπαιδευτή είναι ο Βαγγέλης Βρούτσης του ΕΟΣ Αθηνών, και πιστεύω ότι το έργο του πρέπει να αποτελεί υπόδειγμα για άλλους εκπαιδευτές. Ευτυχώς, δεν είναι ο μόνος.

Στη σελίδα Ελλάδα - Σύλλογοι, μπορεί κανείς να βρει πληροφορίες από τα site των συλλόγων για τις σχολές που διοργανώνουν. Φυσικά υπάρχουν και πολλοί άλλοι σύλλογοι οι οποίοι δεν έχουν sites ή δεν τα γνωρίζουμε εμείς. Πάντα πρέπει να διευκρινίζεται αν η σχολή είναι ομοσπονδιακή ή όχι. Αλλά και η ΕΟΟΑ (Μηλιώνη 4, 10673 Αθήνα, Τηλ: +30 2103645904, Fax: +30 2103644687, E-mail: , Site: http://www.eooa.gr/) θα μπορούσε να επιβεβαιώσει αν μια σχολή είναι εγκεκριμένη ή αν ένας εκπαιδευτής έχει ομοσπονδιακό δίπλωμα.

Τώρα, αν αυτό που θέλει κάποιος είναι η επαγγελματική του αποκατάσταση στον χώρο της Ελληνικής και της Ευρωπαϊκής ορειβασίας, ο δρόμος είναι ανοικτός μέσω της Σχολής Οδηγών Βουνού, που διοργανώνει το Σωματείο Ελλήνων Οδηγών Βουνού (E-mail: , Site: http://www.hmga.gr/) και οδηγεί στον καθαρά επαγγελματικό τίτλο του UIAGM. Η παρακολούθηση της σχολής αυτής δεν απαιτεί την επιτυχή αποφοίτηση από κάποια άλλη σχολή.

Το πρόβλημα όμως που δημιουργείται σιγά σιγά και θα αναδειχθεί τα επόμενα χρόνια, είναι ότι άνθρωποι προερχόμενοι από διαφορετικά συστήματα ορειβατικής εκπαίδευσης, αποκτούν τελικά τους ίδιους τίτλους. Για παράδειγμα, στο Σωματείο Ελλήνων Οδηγών Βουνού συνυπάρχουν ορειβάτες που έγιναν εκπαιδευτές από την Ελληνική Ομοσπονδία, την Γαλλική Ομοσπονδία, την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και την Διεθνή Ομοσπονδία μαζί με ορειβάτες που έγιναν οδηγοί τιμητικά λόγω της προσφοράς τους. Δεν έχουν ακολουθήσει το ίδιο σύστημα εκπαίδευσης, άρα δεν έχουν κοινή τεχνική βάση, κοινές εμπειρίες, κοινές αρχές και κοινούς στόχους, άρα κάπου στο μέλλον θα συγκρουστούν, αν και ελπίζω να μην συμβεί ποτέ αυτό. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι δεν διαχωρίζονται οι Ερασιτέχνες Εκπαιδευτές από τους Επαγγελματίες Οδηγούς. Η λύση σ' αυτό θα ήταν η δημιουργία δυο σωματείων, ένα Εκπαιδευτών και ένα Οδηγών. Αλλά και οι εκπαιδευτές πρέπει να έχουν ειδικότητες (ή κατηγορίες): Αναρρίχησης, Ορειβασίας και Σκι. Δύσκολα θέματα για να λυθούν αφού σίγουρα κάποιοι θίγονται.

Επιμέλεια: Routes.gr

Στην Ελλάδα είναι
21/07/2017, 23:48:13
Copyright © Routes.gr - Δ. Μαυρόπουλος | Νομική σημείωση |