Κόζιακας - Κοτρώνι

Άρωμα τσαγιού

Rock, Traditional

Το "Άρωμα τσαγιού" (VI, 335μ) ολοκληρώθηκε και σκαρφαλώθηκε στις 5/5/2012 από τους Θ. Φασούλα - Ν. Κρούπη - Θ. Κολέτσιο.

Η διαδρομή βρίσκεται στο νότια απόληξη του Κόζιακα, νοτιοανατολικά από το χωριό Κοτρώνι και πάνω από τα στενά της Πύλης. Τα 250μ ύψους της βραχώδους κορυφής ενδείκνυνται για το άνοιγμα πολλών δύσκολων διαδρομών που ξεκινούν από υψόμετρο περίπου 930μ και φτάνουν στην κορυφογραμμή του Κόζιακα.

Για την 1η σχοινιά σχοινιά, που είναι ίσως η πιο δύσκολη αλλά και επικίνδυνη λόγω της μη επαρκούς ασφάλισης, αρχικά ξεκινάμε το φαρδύ λούκι εύκολα με μικρή κλίση, μέχρι το πρώτο δεντράκι στη μέση. Από φεύγουμε δεξιά τραβερσάροντας προς το δεντράκι και ακολουθώντας την αρνητική σχισμή. Εδώ θα χρειαστούν αρκετά friends μεσαίου και μεγάλου μεγέθους, γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα για άλλη ασφάλιση μέχρι το μικρό δεντράκι που βρίσκεται μισό μέτρο αριστερά από το λούκι. Ένα μέτρο ψηλότερα υπάρχει ένα καρφί, αφού δεν υπήρχε δυνατότητα για τοποθέτηση ασφάλειας στα πρώτα μέτρα του λουκιού. Εναλλακτικά μπορούμε να ακολουθήσουμε την διαδρομή ευθεία επάνω αφού την καθαρίσαμε από ένα μεγάλο μπλοκ βράχου, οπότε γίνεται μια αρκετά πιο εύκολη, χωρίς τριβές και ευθεία γραμμή. Μετά το καρφί στο όρθιο λούκι (δίεδρο τμηματικά) έχει μικρά πατήματα αλλά καλυμμένα από χώμα και χόρτα ενώ μπορούμε να βάλουμε ασφάλειες ακόμα και το τέλος της σχισμής στια δεξιά μας. Το τμήμα αυτό είναι αρκετά επικίνδυνο λόγω των σαθρών και θέλει προσοχή. Στο τέλος του λουκιού συναντάμε μικρό δέντρο (κέδρο) αλλά προχωρώντας μερικά μέτρα ψηλότερα και πιο αριστερά υπάρχει μεγαλύτερο δέντρο όπου κάνουμε το πρώτο ρελέ.

Για την 2η σχοινιά, μετά το ρελέ φεύγουμε δεξιά σε σπασμένα και σαθρά μέχρι να συναντήσουμε ανοιχτό λούκι. Η σχοινιά είναι αρκετά δύσκολη λόγο του σχετικά σαθρού πεδίου. Το ρελέ γίνεται επίσης σε δέντρο που βρίσκεται σε μικρό επικλινές πατάρι, αλλά που έχει δύσκολη πρόσβαση λόγω των κλαδιών. Το πατάρι βρίσκεται κάτω από αρνητικό.

Για την 3η σχοινιά, το ξεκίνημα από το ρελέ γίνεται κατεβαίνοντας 2μ προς τα πίσω και σκαρφαλώνοντας ένα αρνητικό κομμάτι (2μ). Η συνέχεια γίνεται σε όρθια επίπεδο βράχο που καταλήγει σε λούκι. Στη σχοινιά αυτή δεν υπάρχει δυνατότητα εύκολης και σίγουρης ασφάλισης. Το λούκι καταλήγει σε χωμάτινο έδαφος που φτάνει στην είσοδο μεγάλη σπηλιάς, με δυνατότητα ασφάλισης σε παρακείμενο δέντρο στα αριστερά (χρειάζεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερος ιμάντα στο δέντρο για να μειωθούν οι τριβές). Η σπηλιά αυτή είναι μεγάλη και εάν έχετε φακό θα μπορέσετε να φτάσετε στο άλλο άκρο της που έχει θέα προς το Θεσσαλικό κάμπο και φτάνει σε μπαλκόνι από όπου πιθανόν να μπορέσει να εγκαταλείψει κανείς κάνοντας ραπέλ προς τις σάρες της πλευράς προς την Πύλης. Μετά τη σπηλιά κινούμαστε δεξιά και τραβερσαριστά κάτω από τον κέδρο που είναι το ρελέ. Βγαίνοντας στην ράχη κάτω από το δέντρο, τα μεγάλα βράχια είναι αποκολλημένα και θα πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή για να μην φύγουν και μας παρασύρουν. Το ρελέ είναι ιδιόμορφό αφού βρισκόμαστε πάνω από το κέντρο και η ασφάλιση θα πρέπει να γίνει χαμηλότερα από τα πόδια μας.

Για την 4η σχοινιά, κινούμαστε λίγο προς τα δεξιά με στόχο το 4ο ρελέ που γίνεται στο δέντρο που φαίνεται στο τέλος των βράχων, στην ράχη δεξιά. Η διαδρομή από το ρελέ φαίνεται αρκετά εύκολη αφού η κλίση μοιάζει μικρή. Στην πραγματικότητα είναι μια δύσκολη σχοινιά τόσο λόγω των σαθρών στο πρώτο τμήμα της, όσο και λόγω της δύσκολης ράμπας πριν το ρελέ. Μάλιστα στο δυσκολότερο σημείο υπάρχει δυνατότητα κακής ασφάλειας με ένα ιμάντα σε εξοχή του βράχου πάνω στην πλάκα, χωρίς όμως να είμαστε σίγουροι γι αυτή. Το ρελέ γίνεται στο δέντρο.

Για την 5η σχοινιά, κινούμαστε σε μικρά όρθια τμήματα και μικρά πατάρια. Είναι αρκετά ευκολότερη από τις προηγούμενες αλλά υπάρχουν πολλές πέτρες έτοιμες να φύγουν με το τράβηγμα του σχοινιού. Το ρελέ γίνεται στην ράχη, σε δέντρο που βρίσκεται πάνω από κατακόρυφο βάραθρο 2μ.

Για την 6η σχοινιά, αφού σκαρφαλώσουμε λίγα μέτρα, τα επόμενα είναι περπάτημα μέχρι την βάση της απότομης πλαγιάς που βρίσκεται μπροστά μας.

Για την 7η σχοινιά, αρχικά σκαρφαλώνουμε μέσα σε λούκι με κατεύθυνση προς τα αριστερά, αλλά για μεγαλύτερη ευκολία βγαίνουμε από αυτό στα αριστερά σε μικρά πατάρια και όρθια τμήματα κάνοντας το σκαρφάλωμα αρκετά πιο εύκολο, ωστόσο θέλει προσοχή. Μετά τον τοίχο υπάρχει ομαλή πλαγιά με σαθρά και χόρτα και το τελευταίο ρελέ μπορεί να γίνει στα 60μ, σε ένα ξερό δέντρο.

Χρήσιμα υλικά για το σκαρφάλωμα της διαδρομής είναι δύο σχοινιά 60μ και μια πλήρης σειρά από καρύδια και friends. Απαραίτητο είναι να έχουμε μαζί σας πολλούς ιμάντες διαφόρων μεγεθών για να χρησιμοποιηθούν ως ενδιάμεσες ασφάλειες σε δέντρα. Πουθενά στη διαδρομή πρόσβασης και επιστροφής δεν υπάρχει νερό.

Η πρόσβαση γίνεται από το χωριό Κοτρώνι Τρικάλων. Αφού διασχίσουμε όλο το χωριό ακολουθούμε αρχικά τον ανηφορικό στενό ασφαλτόδρομο και μετά από 3 φουρκέτες παίρνουμε το χωματόδρομο με τμήματα τσιμεντόστρωσης στα δεξιά που κατευθύνεται προς μαντριά κτηνοτρόφων και όπου υπάρχει μια κεραία κινητής τηλεφωνίας. Η συνολική απόσταση από το χωριό είναι περίπου 1800μ. Το βουνό έχει χαμηλή βλάστηση και είναι δύσκολο να ανεβούμε εάν δε βρούμε κάποιο μονοπάτι. Αν από τις κεραίες ανεβούμε ευθεία επάνω τότε σε περίπου 100μ θα συναντήσουμε ένα μονοπάτι που τραβερσάρει προς τα δεξιά το βουνό και παράλληλα ανεβαίνει σταδιακά. Μετά από περίπου 15λ πλάι στο μονοπάτι θα συναντήσουμε λάστιχο νερού που πηγαίνει παράλληλα με το μονοπάτι μέχρι την μεγάλη σάρα. Η σάρα ξεκινά από τα 1300μ και φτάνει αρκετά χαμηλά. Διακρίνετε εύκολα και από το κεντρικό δρόμο Πύλης - Ελάτης, από όπου μπορούμε να έχουμε μια καλή άποψη της πρόσβασης αλλά και το πεδίου. Η ευκολότερη πρόσβαση στο πεδίο που βρίσκεται ακριβώς από επάνω μας και λίγο δεξιά είναι να ακολουθήσουμε κατευθείαν πάνω τη σάρα, πολλές φορές μέσα από τις πέτρες, ενώ άλλες από την αριστερή ή τη δεξιά πλευρά, όπως μας βολεύει. Η ανάβαση αυτή είναι αρκετά επίπονη και θα χρειαστούμε περίπου μια ώρα συνολικά για την πρόσβαση. Πλησιάζοντας την ορθοπλαγιά πηγαίνουμε δεξιά στο χαρακτηριστικό λούκι που φαίνετε ακριβώς λίγο πριν της κύρια ράχη του βουνού.

Για την επιστροφή, αφού βγούμε στην κορυφογραμμή του Κόζιακα, στα αριστερά μας θα έχουμε τα βουνά της Πίνδου, ενώ προς τα δεξιά μας το Θεσσαλικό κάμπο. Θα πρέπει να περπατήσουμε και να σκαρφαλώσουμε αρκετά πάνω στην κύρια ράχη του βουνού μέχρι να βρούμε δίοδο προς τα αριστερά και να κατέβουμε στη σάρα από όπου ανεβήκαμε. Πιο εύκολο είναι να πηγαίνουμε μερικά μέτρα χαμηλότερα από την ράχη και από την ανατολική πλευρά διότι το έδαφος είναι πιο βατό. Συγκεκριμένα μετά από περίπου μισή με μια ώρα, πλησιάζουμε στο τριγωνομετρικό σημείο του στρατού στην ψηλότερη κορυφή του νότιου Κόζιακα (κορυφή Κρανία 1441μ). Σε απόσταση 150μ σε ευθεία από το τριγωνομετρικό υπάρχει σχετικά εύκολο πέρασμα κατάβασης (σκάλα) προς τις πλαγιές στα αριστερά από όπου περνάνε και ζώα. Κατεβαίνοντας τη σκάλα ακολουθούμε τις απότομες χορταριασμένες πλαγιές και φτάνουμε στη σάρα από όπου έγινε η ανάβαση. Από εκεί κατεβαίνουμε χαμηλότερα μέχρι τη διαδρομή πρόσβασης. Ακολουθώντας την διαδρομή πρόσβασης φτάνουμε πίσω στην αφετηρία.

Πηγή: Ν. Κρούπης
Φωτογραφίες:
Μετάφραση:
Επιμέλεια: Routes.gr
Περιοχή: Κόζιακας
Τοποθεσία: Κοτρώνι
Δημοσίευση: 2012-06-25
Τροποποίηση: 2012-06-25