Γκιώνα - Πλάκα Συκιάς - Δ. Ορθοπλαγιά

Μιχαηλίδη - Λεοντιάδη

Rock, Mixed, Traditional

Η "Μιχαηλίδη - Λεοντιάδη" (VI-, 1100μ) ανοίχτηκε στις 26-27/10/1959 από τους Γ. Μιχαηλίδη - Λ. Λεοντιάδη με ένα bivouac και ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη αναρρίχηση στην Πλάκα Συκιάς.

Η διαδρομή θεωρείται η κλασική των κλασικών στις Ελληνικές ορθοπλαγιές. Το μεγάλο ανάπτυγμά της (900μ ως την έξοδο στη ράμπα), η σχετικά μικρή της δυσκολία, η πολύ καλή ποιότητα βράχου, αλλά και η ευκολία της πρόσβασης, την κατατάσσουν μεταξύ των πρώτων επιλογών κάθε φιλόδοξου αναρριχητή.

Η πρώτη χειμερινή επανάληψη της διαδρομής έγινε το 1992 από τους Μπ. Τσουπρά - Κ. Τσουκλείδη.

Στην παρακάτω περιγραφή χρησιμοποιούνται τα εξής σύμβολα: *: bolt, p: piton, n: fixed nut, δ: διαμπερές/δέντρο, μ: μυτίκι, N: no fixed gear.

Το κάτω τμήμα της διαδρομής (6 σχοινιές):

R1 (**, 55μ, VI, 2*, 5p): Ξεκινάμε από τα κλαδιά του δέντρου και συνεχίζουμε σε εύκολη ράμπα. Συνεχίζουμε με σύντομα περάσματα (έως IV) λοξώς δεξιά και πάνω ώσπου να βγούμε στο αριστερό άκρο της πλάκας (2 πλακέτες). Τραβερσάρουμε την πλάκα με τα πόδια μας στην οριζόντια ρωγμή. Στο τέλος της τραβέρσας κάνουμε μια δύσκολη κίνηση (VI-/VI) και προαιρετικά βάζουμε ένα φρεντάκι για την ασφάλεια του 2ου. Περνάμε τα φυτά και συνεχίζουμε ως το ρελέ.

R2 (**, 25μ, V+, 4p, 1δ): Κατεβαίνουμε λίγο και ακολουθούμε το δεύτερο δίεδρο δεξιά (V+) στο τέλος του οποίου βρίσκονται 2 καρφιά. Τραβερσάρουμε λίγο αριστερά και ύστερα κινούμαστε ευθεία επάνω (καλά πιασίματα πάνω από το μικρό αρνητικό, από κάτω καρφί) προς ένα μικρό δεντράκι. Τραβερσάρουμε προς τα αριστερά πάνω από το δεντράκι και αφού κλιπάρουμε ένα ακόμα καρφί συνεχίζουμε 2-3μ ως το ρελέ. Αισθητική σχοινιά με έκθεση. Μπορεί να ενωθεί με την επόμενη αρκεί να ληφθεί πρόνοια για την μείωση των τριβών.

R3 (**, 25μ, VI-, 5p): Πάνω από το R2 υπάρχει δίεδρο με καρφί, αγνοήστε το. Η διαδρομή περνά στην αριστερή πλάκα (καρφί) και συνεχίζει ακριβώς πάνω καβατζάροντας το μικρό αρνητικό (καλές χούφτες, αριστερά τους καρφί, V+). Ύστερα, ανεβείτε (κρυφές χούφτες) μέχρι 2 καρφιά που είναι δίπλα-δίπλα. Ένα πέρασμα (VI-) και ύστερα εύκολη τραβέρσα αριστερά προς το δίεδρο (V). Συνεχίζουμε ευθεία επάνω ως το ρελέ.

R4 (p*p, 55μ, VI-, 1*, 5p): Συνεχίζουμε ευθεία επάνω από το ρελέ (το πρώτο καλό πιάσιμο είναι κάπως ψηλά) και κατόπιν λοξώς αριστερά προς δίεδρο (2 καρφιά, ντούλφερ, VI-) στο τέλος του οποίου κάνουμε αμέσως δεξιά. Στο σημείο αυτό τινάξετε οπωσδήποτε το σκοινί έξω από την σχισμή γιατί σφηνώνει. Κινηθείτε πάνω και δεξιά προς το χαρακτηριστικό ξερό δένδρο, κλιπάρετε στο βύσμα και συνεχίστε στα δεξιά. Αφού καβατζάρετε τα σπασμένα, κάνετε τραβέρσα προς τα αριστερά σε μικρή ράμπα ώστε να βρεθείτε πάνω από το βύσμα. Συνεχίστε στο σχισμοδίεδρο μέχρι το πατάρι.

R5 (δ, 50μ, V+, 2*, 3p): Περνώντας πάνω από το έλατο, στα δεξιά του παταριού, ανεβαίνουμε για 2-3 μέτρα (μικρά φρεντς, V+) και στην συνέχεια, δεξιά, ακολουθούμε το λούκι-δίεδρο με τα δεντράκια στο τέλος του οποίου βγαίνουμε στη βάση του χαρακτηριστικού τρίγωνου αρνητικού (ευδιάκριτου και από το χωριό). Εκεί κλιπάρουμε στο ρελέ της Χλόης και συνεχίζουμε τραβέρσα αριστερά στη ράμπα. Κλιπάρουμε καρφιά, περνάμε το λούκι και κάνουμε ρελέ στα έλατα.

R6 (δ, 50μ, IV+, 4p, 1δ): Ακολουθούμε το λούκι-δίεδρο (μέσα από τη βλάστηση, συναντάμε και καρφιά) ως το δασάκι όπου κάνουμε ρελέ στα δέντρα. Στην συνέχεια κινούμαστε αριστερά πάνω προς το σύντομο λουκάκι και ύστερα επάνω με κατεύθυνση λοξώς αριστερά ώσπου που να βγούμε στο κυρίως διάζωμα.

Από το διάζωμα μπορούμε να επιστρέψουμε. Στο αριστερό του άκρο υπάρχει χημικό βύσμα για ραπέλ (50μ) που καταλήγει σε πλαγιά με έλατα. Από εκεί τραβερσάροντας, ανηφορίζοντας λίγο στη σάρα και ξανά τραβερσάροντας, συναντάμε τελικά το σημαδεμένο μονοπάτι του Καραγιάννη. Επιστροφή: 1ω - 2ω.

Το πάνω τμήμα της διαδρομής (13 σχοινιές):

Ξεκινάμε από τον δεξιότερο ψηλό κώνο-σάρα.

R1 (**, 45μ, V+, 1*, 1δ): Αρχίζουμε με σπασμένα αριστερά από την χαρακτηριστική δεξιά σχισμή (IV) και μετά από 20μ περίπου μπαίνουμε σε γλυμμένο δίεδρο/καμινάδα. Πολύ γερός βράχος, φτωχή ασφάλιση.

R2 (**, 45μ, V-, 1p): Ακολουθούμε το σεμινο-δίεδρο πάνω από το ρελέ (καρφί δεξιά στα 2μ). Μετά από 10μ περίπου βγαίνουμε σε πατάρι. Τραβερσάρουμε αριστερά προς τη βάση νερογλυμμένου τοίχου και σκαρφαλώνουμε την αριστερή σχισμή του. Συνεχίζουμε ευθεία πάνω (όχι αριστερά) και βρίσκουμε το ρελέ στα αριστερά μας.

R3 (Ν, 60μ, IV): Τραβερσάρουμε εύκολα 25μ αριστερά (και λίγο κάτω) σε πατάρια και σάρες και συνεχίζουμε προς τα πάνω σε νερογλυμμένες πλάκες και ύστερα σε μικρό δίεδρο-σχισμή (IV) προς το τέλος του οποίου μπορούμε να κάνουμε ρελέ σε μικρό δέντρο στα αριστερά.

R4 (Ν, 60μ, IΙΙ+): Συνεχίζουμε το σκαρφάλωμα στο λούκι μέχρι το τέλος του και στην συνέχεια κινούμαστε ευθεία πάνω και δεξιά (όχι προς την καμινάδα πάνω αριστερά) μέσα σε δίεδρο-λούκι.

Περνάμε μικρό πατάρι και βγαίνουμε σε πλαγιά / σάρα. Ρελέ σε μυτίκι στο πάνω μέρος.

R5 (Ν, 60μ, IV-): Πάνω μας βρίσκεται ένα τριγωνικό μαύρο αρνητικό. Δεν σκαρφαλώνουμε προς αυτό αλλά ακολουθούμε εύκολη χορταριασμένη ράμπα που φεύγει πάνω δεξιά. Αυτή μας οδηγεί σε μεγάλο πατάρι. Ανεβαίνουμε πάνω από τη γωνία (από τα δεξιά) και συνεχίζουμε για λίγο λοξά αριστερά και πάνω, και έπειτα λοξά δεξιά και πάνω μέχρι μεγάλο πατάρι το οποίο διασχίζουμε προς τα δεξιά του και κάνουμε ρελέ με φυσικές ασφάλειες.

R6 (Ν, 50μ, IV): Πιο δεξιά, ανεβαίνουμε μια εύκολη ραμπούλα (ΙΙΙ, στη βάση της σωρός από πέτρες) με κατεύθυνση το μεγάλο έλατο που φαίνεται ψηλά πάνω μας. Συνεχίζουμε ως αυτό με μικρά περάσματα σε καλό βράχο (αρχικά λίγο αριστερά και ύστερα δεξιά και πάνω περνώντας μικρό διεδράκι IV). Κάνουμε ρελέ στο αριστερότερο έλατο, κάτω από την καμινάδα.

R7 (Ν, 60μ, IV): Ανεβαίνουμε την καμινάδα (25μ, IV) βγαίνουμε σε πατάρι και συνεχίζουμε σε σχισμοδίεδρο (IV). Περνάμε κάτω από τα κλαδιά έλατου και συνεχίζουμε την τραβέρσα περνώντας και άλλο μικρό έλατο. Ύστερα μπαίνουμε σε δίεδρο και κάνουμε ρελέ όπου τελειώσουν τα σκοινιά (σχισμές για φυσικές ασφάλειες).

R8 (Ν, 60μ, IΙΙ+): Λίγο πιο πάνω βγαίνουμε σε πατάρια και κάνουμε τραβέρσα αριστερά. Μετά από έλατο ανεβαίνουμε στο λούκι και συνεχίζουμε σε δίεδρο με σφηνωμένη πέτρα. Πάνω από αυτό βγαίνουμε σε πατάρι και κάνουμε ρελέ με friends σε σχισμή στα αριστερά.

R9 (Ν, 50μ, IΙΙ): Συνεχίζουμε στο δίεδρο αλλά πριν το τελικό κομμάτι του (επίπεδο και λείο από δεξιά) καβατζάρουμε προς την κόψη στα αριστερά. Έτσι αποφεύγουμε τα σαθρά που ακολουθούν μετά το δίεδρο. Συνεχίζουμε από την δεξιά μεριά της κόψης έως την κορυφή της όπου καβαλάμε χαρακτηριστικά πεσμένα βράχια σε μέγεθος πλυντηρίου. Περνάμε αριστερά από τη γωνία και κάνουμε ρελέ σε σχισμή.

R10 (Ν, 60μ, IV): Πίσω από την επόμενη γωνία μπαίνουμε σε στενό ανηφορικό διάδρομο μεταξύ βράχων και αφού καβατζάρουμε τα πεσμένα μπλοκ συνεχίζουμε με ένα σύντομο πέρασμα (IV) ακριβώς πάνω από τα μικρά έλατα. Κάνουμε δύο βήματα αριστερά στη νεροφαγωμένη επικλινή πλάκα και συνεχίζουμε προς τα πάνω. Συναντάμε καρφί σε παταράκι και συνεχίζουμε. Κάνουμε ρελέ σε σχισμή όπου τελειώσουν τα σκοινιά (πιο δεξιά δέντρο).

R11 (Ν, 55μ, IV+): Συνεχίζουμε στο κεκλιμένο δίεδρο στα δεξιά της πλάκας που βλέπουμε απέναντί μας. Το δίεδρο έχει ένα-δύο περάσματα IV+ αλλά ασφαλίζεται καλά. Ακριβώς στο τελείωμά του κάνουμε ρελέ σε χαρακτηριστική διεδρική εσοχή με παταράκι.

R12 (Ν, 60μ, IV-): Τραβερσάρουμε αρκετά αριστερά και μπαίνουμε σε δίεδρο που πάει πάνω. Περνάμε μικρό πατάρι με καρφί (πιο δεξιά δεντράκι στην πλάκα) και κάνουμε πάλι τραβέρσα αριστερά προς άλλο δίεδρο που πάει πάνω. Στα μισά του διέδρου κλιπάρουμε καρφί στα αριστερά (γαλβανιζέ λάμα) και συνεχίζουμε. Κάνουμε ρελέ στις σχισμές όπου τελειώσουν τα σχοινιά.

R13 (Ν, 60μ, ΙΙΙ+): Πάνω από το τέλος του διέδρου βγαίνουμε σε πατάρι και κινούμαστε προς το μεγάλο έλατο. Συνεχίζουμε σε σαθρό πεδίο με κατεύθυνση πάνω και ελαφρώς αριστερά. Περνάμε σαθρό διεδράκι και βγαίνουμε σε σαθρή πλαγιά. Ανεβαίνουμε και περνάμε μέσα από την χαρακτηριστική διαμπερή τρύπα. Ρελέ σε μυτίκια. Λίγα μέτρα πιο πάνω είναι η ράμπα Μιχαηλίδη (περπάτημα).

Χρήσιμα υλικά για την επανάληψη της διαδρομής είναι μια σειρά καρύδια, μια σειρά friends (μέχρι και Camalot #3) και ιμάντες μονοί και διπλοί για τα δέντρα και τις γωνίες. Συνιστώνται σχοινιά 60μ αντί των 50μ, γιατί διευκολύνουν την ένωση ορισμένων σχοινιών (2η και 3η) καθώς και τα ραπέλ σε περίπτωση αναγκαστικής υποχώρησης (από R3 προς τα βύσματα της κάτω πλάκας μεταξύ R0 και R1, και από εκεί κάτω προς τα πατάρια της πρόσβασης). Μέχρι το διάζωμα υπάρχουν μόνιμες ασφάλειες σε όλα τα ρελέ και αρκετά καρφιά σε δύσκολα σημεία. Μετά το διάζωμα υπάρχουν μόνιμες ασφάλειες στα δυο πρώτα ρελέ, ένα ενδιάμεσο βύσμα (χωρίς πλακέτα) και ελάχιστα καρφιά.

Η πρόσβαση γίνεται από το γήπεδο του χωριού Συκιά (δίπλα στην κοινοτική βρύση, στα 720μ υψόμετρο), όπου ξεκινά σημαδεμένο μονοπάτι για το Λαζόρεμα και τη Βαθιά Λάκα. Αρχικά ακολουθούμε το μονοπάτι κινούμενοι παράλληλα με το ρέμα. Σε κάποιο σημείο το μονοπάτι περνά απέναντι και συναντά τσιμεντένιο αυλάκι. Ακολουθούμε το μονοπάτι ως εκεί όπου στρίβει αριστερά για το Λαζόρεμα. Συνεχίζουμε κατά μήκος του ξηρού ρέματος προς την ορθοπλαγιά. Περίπου 80μ πριν φτάσουμε στην βάση της ορθοπλαγιάς αφήνουμε το ρέμα και ανεβαίνουμε δεξιά προς το χαρακτηριστικό ζωνάρι πάνω από την κοίτη που μας φέρνει τραβερσαριστά πάνω από την βάση της ορθοπλαγιάς. Διασχίζουμε τη ράμπα και αν χρειαστεί δενόμαστε, καθότι μέχρι την αρχή της διαδρομής μεσολαβούν 2 - 3 περάσματα (ΙΙΙ με φτωχή ασφάλιση). Συνολικά, η πρόσβαση μέχρι το δέντρο (R0, στα 1230μ υψόμετρο) διαρκεί περίπου 1 ώρα. Εναλλακτικά, αντί για το παραπάνω ζωνάρι, μπορούμε να ακολουθήσουμε το ρέμα μέχρι το τέλος του, όπου υπάρχει χαρακτηριστική σπηλίτσα στα αριστερά, και να ξεκινήσουμε το σκαρφάλωμα στην ανασφάλιστη πλάκα (ΙV+). Όταν φτάσουμε κοντά στην ορθοπλαγιά και μέχρι να ασφαλιστούμε στο R0, υπάρχει κίνδυνος από μικρές (ή και μεγαλύτερες) πέτρες που πέφτουν από ψηλά, γι αυτό το κράνος είναι απαραίτητο πριν ακόμα αρχίσουμε το σκαρφάλωμα.

Μετά την ολοκλήρωση της διαδρομής, η επιστροφή γίνεται από τη Βαθιά Λάκα ή από το μονοπάτι του Καραγιάννη. Η διαδρομή καταλήγει σε μεγάλη διαγώνια ράμπα που διασχίζει την ορθοπλαγιά (ράμπα Μιχαηλίδη, στα 2070μ υψόμετρο). Από εκεί, έχουμε δυο επιλογές. Η πρώτη είναι να συνεχίσουμε ως την κορυφογραμμή, περπατώντας στη σάρα της ράμπας με σύντομα αναρριχητικά περάσματα στο τέλος και κατόπιν ακολουθούμε κατευθυνόμαστε προς Πυραμίδα, διάσελο Πυραμίδας - Πλατυβούνας, Βαθιά Λάκα, πηγή Χαλίκι, Λαζόρεμα, Συκιά. Η δεύτερη είναι να τραβερσάρουμε τις πλαγιές (αριστερά κοιτώντας προς τα πάνω) ώσπου να συναντήσουμε το μονοπάτι του Καραγιάννη που οδηγεί στο κυρίως μονοπάτι Συκιάς - Λαζορέματος και από αυτό να κατέβουμε στη Συκιά. Η δεύτερη επιλογή είναι κατά πολύ συντομότερη. Δεν χρειάζεται πουθενά ραπέλ, αρκεί να τραβερσάρουμε αρχικά χωρίς να χάσουμε ύψος και ύστερα να ακολουθήσουμε τα μπλε σημάδια μέχρι το τελευταίο μεγάλο λούκι με σάρα, όπου κατεβαίνει το μονοπάτι του Καραγιάννη. Στην συνέχεια χρειάζεται προσοχή να μην χάσουμε τα κόκκινα σημάδια του μονοπατιού γιατί μπορεί να μπλέξουμε.

Μια γρήγορη σχοινοσυντροφιά μπορεί να ανεβοκατέβει αυθημερόν ολόκληρη την ορθοπλαγιά (9ω - 12ω). Ωστόσο, αν χρειαστεί, υπάρχουν αρκετά άνετα σημεία για μπιβουάκ, τόσο στο διάζωμα (στα 1500μ υψόμετρο) όσο και σε διάφορα πατάρια πιο ψηλά.

Κατάλληλη εποχή είναι από τέλη Μαΐου ως Οκτώβριο. Η ορθοπλαγιά είναι δυτική και τις ζεστές μέρες μετά το μεσημέρι τα πράγματα ζορίζουν, γι αυτό χρειάζεται αρκετό νερό. Πολλοί επιλέγουν να την σκαρφαλώσουν την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου τον Ιούνιο, δηλαδή την πιο μεγάλη μέρα του χρόνου.

Στις 19/9/2015 ανοίχθηκε μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή στην έξοδο της Μιχαηλίδη-Λεοντιάδη από τους Α. Θανόπουλο - Π. Αθανασιάδη. Η διαδρομή ξεκινά από το R10 της κλασικής και φεύγει ευθεία πάνω σε μια χαρακτηριστική κατακόρυφη σχισμή, που παρότι φαίνεται φαρδιά και ζόρικη σκαρφαλώνεται άνετα χωρίς την χρήση μεγάλων friends (δεν χρειάστηκε #6 ούτε το #5) και ασφαλίζεται πολύ καλά, βγάζοντας μέγιστη δυσκολία γύρω στο VI+/VII- (2-3 κινήσεις). Η ποιότητα του βράχου είναι εξαιρετική. Η 1η σχοινιά καταλήγει σε πατάρι (ρελέ σε φυσικές ασφάλειες). Από εκεί η διαδρομή συνεχίζει στην σεμινοσχισμή που φεύγει πάνω και δεξιά γύρω στον VI βαθμό (αν γίνει παράκαμψη στα πρώτα μέτρα από τα αριστερά, αυτό δεν ωφελεί σε τίποτα και δημιουργεί τριβές στα σχοινιά). Το ρελέ γίνεται με φυσικές ασφάλειες σε καλό πατάρι. Η επόμενη σχοινιά συνεχίζει πάνω και περνά σε μια όμορφη σχισμή στον τοίχο αριστερά (VI-), ύστερα κινείται ελαφρώς προς τα δεξιά και πάνω, περνά μέσα από βλάστηση και κάνει ρελέ σε δύο έλατα. Από εκεί η φυσική συνέχεια της διαδρομής είναι ευθεία πάνω στο όρθιο σχισμοδίεδρο (VI-) και η έξοδος γίνεται στην κορυφή του επιβλητικού πιλιέ. Από εκεί η σχοινοσυντροφιά μπορεί να κινηθεί αριστερά προς τη ράμπα Μιχαηλίδη ακολουθώντας εύκολο μονοπάτι (ΙΙΙ), ώστε να συναντήσει την έξοδο της κλασικής. Για την επανάληψη δεν χρειάζεται σφυρί και καρφιά, μόνο μια σειρά καρύδια και μια σειρά friends (μέχρι το Camalot #3, προαιρετικά και το #4), ενώ επαρκούν δυο σχοινιά 50μ.

Το πάνω τμήμα της διαδρομής

Το κάτω τμήμα της διαδρομής

Πηγή: Π. Αθανασιάδης, Ανεβαίνοντας τ. 13 & τ. 63, Κορφές τ. 140, Δ. Μαυρόπουλος
Φωτογραφίες:
Μετάφραση:
Επιμέλεια: Routes.gr
Περιοχή: Γκιώνα
Τοποθεσία: Πλάκα Συκιάς
Δημοσίευση: 2003-05-01
Τροποποίηση: 2020-09-16