Page 1 of 1

Δικτυακός εφιάλτης;

Posted: 30 Apr 2008 16:00
by Dimitris
Δικτυακός εφιάλτης; Ή μήπως ένας ολόκληρος λαός μαζί με τους ηγέτες του χρειάζεται άμεσο εγκλεισμό σε ψυχιατρείο;

Όσοι, αναρριχητές ή όχι, μπαίνετε εδώ, σημαίνει ότι κάνετε χρήση του Internet. Σας προτείνω λοιπόν να διαβάσετε με προσοχή το ακόλουθο άρθρο: http://www.wxpnews.com/archives/wxpnews ... 080429.htm

Ο Ελληνικός τίτλος θα μπορούσε να είναι "Πως να γίνεται ο χαφιές της γειτονιάς σας". Ο αρθρογράφος, πρώην αστυνομικός, είναι αντίθετος με τέτοιες πρακτικές και μάλιστα δεν μπορεί να πιστέψει ότι προωθούνται από την κυβέρνησή του (γιατί άραγε;) αποκαλύπτοντας ότι από πίσω βρίσκεται ένας απλός φοιτητής. Αλλά αν πάτε στο επίσημο site του Neighborhood Network Watch (που είναι ο φορέας του χαφιεδισμού) και κατεβάσετε το pdf αρχείο από το link "Official HNAP Manual is Released", θα δείτε στην τελευταία του σελίδα ποιος είναι ο εκδότης του! Το "Υπουργείο Οικιακής Ασφάλειας" των ΗΠΑ!!! Φυσικά οι οδηγίες παραβιάζουν τον μισό ποινικό κώδικα της χώρας τους, ενώ τα στοιχεία που υποκλέπτονται περιέχουν και κωδικούς πρόσβασης σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, φορολογικά στοιχεία, σεξουαλικές προτιμήσεις και οτιδήποτε άλλο φανταστείτε.

Φίλε "Dimitris B" είπες κάτι για την Κίνα; Μπροστά σ' αυτό, οι Κινέζοι μου φαίνονται πολύ πιο τίμιοι στις πρακτικές τους.

Posted: 30 Apr 2008 18:43
by Nikolas_A
Αν διαβάσεις το άρθρο μέχρι το τέλος, θα δεις ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως φαίνονται. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι Αμερικάνοι δεν είναι πρωταθλητές στο σπορ του χαφιεδισμού (π.χ. συχνά οι φοιτητές "δίνουν" τους φιλελεύθερους καθηγητές τους). Βέβαια και στα καθ' ημάς το σπορ έχει γνωρίσει στιγμές δόξας.

Posted: 05 May 2008 11:10
by Dimitris
Φυσικά και το έχω διαβάσει. Άλλωστε, όπως είπα, ο αρθρογράφος δεν δέχεται ότι είναι κυβερνητικό πρόγραμμα. Εσύ το πιστεύεις; Όταν μάλιστα υπάρχει σφραγίδα υπουργείου; Και αν δεν είναι, αφού το project είναι σε εξέλιξη (έχει συνδρομητές που στέλνουν υποκλαπέντα στοιχεία) γιατί δεν τον πιάνουν; Ο τελευταίος αυτός συλλογισμός γίνεται και από τον αρθρογράφο. Το πρόβλημα δεν είναι αυτό το πρόγραμμα (μόνο) αλλά η ανοχή μιας ολόκληρης κοινωνίας σε τέτοια φαινόμενα.