Σκαρφαλώσαμε το Σάββατο την Πρίντεζι (V, 180m). Στον οδηγό του Αλιγιάννη του 2006 η διαδρομή βρίσκεται στον sector 6 (περιοχή Κολοφωτιάς) και στον πανοραμικό είναι η ν. 11 η οποία ακολουθεί την κίτρινη γραμμή. Μια και δεν υπάρχει σκίτσο, είπα να κάνω ένα αναλυτικό report.
1η σχοινιά: Ξεκινάει στην πλάκα πίσω από τον Ηρώδη, όπου υπάρχει μικρό ταμπελάκι με το όνομα της. Γενικά κινείται στα πιο εύκολα, ανάμεσα σε κάποιες σπορ διαδρομές (εμείς κλιπάραμε 4 πλακέτες που ήταν πάνω ή σχεδόν πάνω στη γραμμή της διαδρομής) και βρίσκει ρελέ (30m, V+).
2η σχοινιά: Φεύγει από το διεδράκι ευθεία πάνω από το ρελέ, βρίσκει πλακέτα και μετά πάει δεξιά στο ρελέ του Ηρώδη. Από εκεί αριστερά επάνω ακολουθεί τη ράμπα (αποφεύγοντας τη βλάστηση) και φτάνει σε πατάρι όπου βρίσκει ρελέ δίπλα σε ελιά. Το ρελέ αυτό είναι μάλλον της "Θάλειας", είναι εξοπλισμένο με κρίκους και έχει αρχίσει να μαυρίζει λίγο... Προσοχή στις τριβές και στο πιθανό μπλέξιμο των σχοινιών (35m, IV+).
3η σχοινιά: Φεύγει ευθεία πάνω την πλάκα δίπλα στην ελιά και συνεχίζει αριστερά προς χαρακτηριστικό δίεδρο/σχισμή (ένα καρφί σχετικά χαμηλά) το οποίο σκαρφαλώνει μέχρι πατάρι όπου γίνεται ρελέ σε ελιά. Στη βάση της ελιάς υπάρχουν παλιοί ιμάντες με καραμπίνερ (μάλλον για ραπέλ). Το ρελέ γίνεται στο δέντρο και δεν είναι ιδιαίτερα βολικό. (25m, V).
4η σχοινιά. Φεύγει ευθεία πάνω και ελαφρώς δεξιά στοχεύοντας πατάρι λίγο πιο κάτω από μεγάλη ελιά. Η σχοινιά είναι όρθια και μέχρι το ρελέ περνάει από μια σειρά μικρότερα παταράκια (τα οποία και δείχνουν το δρόμο). Το ρελέ γίνεται στο πατάρι κάτω από το παλιό καρφί από το οποίο κρέμεται ιμάντας. Πιο αριστερά είναι το παλιό R3 της διαδρομής "Καλός σχοινοσύντροφος". Δεν πρέπει να δοκιμάσει κάποιος να περάσει το καρφί και να πάει για ρελέ μετά, γιατί μπλέκει. Παρόλο που τα περάσματα δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολα, η σχοινιά είναι η πιο σοβαρή, καθώς δεν έχει τίποτα επάνω, η δυσκολία είναι συνεχόμενη και θέλει και μια σχετική εμπειρία στην ασφάλιση (30m, V).
5η σχοινιά. Από το καρφί πήγαμε αριστερά (μάλλον πιο δύσκολα), σε πέρασμα VI-/VI που ασφαλίζεται με friends (θέλει και το BD n2), αφού καβαλίσαμε, συνεχίσαμε προς τα δεξιά προς τις ελιές. Αν πας από το καρφί δεξιά, σύμφωνα με το τον οδηγό του Αλιγιάννη του '97 είναι πιο εύκολα. Εδώ το πεδίο θέλει πολύ προσοχή γιατί έχει χώματα και χοντρά κλαδιά που μπορεί να φύγουν. Αφού βγεις στις ελιές συνεχίζεις λίγο πιο πάνω και κάνεις ρελέ (40 -45m).
6η σχοινιά. Φεύγει σε εύκολα σπασμένα και ουσιαστικά έχει ένα πέρασμα IV και όλη η υπόλοιπη είναι ΙΙΙ, μέχρι χαρακτηριστικό άνετο δέντρο (30m).
Για την επιστροφή βγαίνουμε επάνω εκεί που γίνεται επίπεδο το έδαφος και ακολουθούμε τα σημάδια προς τα δεξιά (άσπρο τετράγωνο με κόκκινη βούλα), τα οποία μας βγάζουν στο λούκι της Καλιντονίς (το καταλαβαίνεις ότι είναι αυτό και επειδή ασπρίζει ο βράχος πλέον εκεί). Από εκεί κάνουμε δύο μεγάλα ραπέλ (55 -60m) και είμαστε κάτω. Το πρώτο γίνεται σε κρίκο και ιμάντα σε διαμπερές πλέον, γιατί το συρματόσχοινο που ένωνε τους δύο κρίκους έχει σπάσει. Εμείς αφήσαμε έναν ιμάντα (01/12/18). Βέβαια αν θέλει κάποιος να αφήσει μια πεντάμετρη ίσως ενώνονται και οι κρίκοι. Το άλλο γίνεται από κανονικό ρελέ της διαδρομής.
Συνοψίζοντας: η διαδρομή είναι στις δυσκολίες που είπαμε, περιπετειώδης, έχει και τα χόρτα της (όχι παντού όμως) και πιο σοβαρή από τις λεγόμενες εκπαιδευτικές που κινούνται στην ίδια βαθμολογία. Πολύ καλή και για γνωριμία και με αυτό το κομμάτι της ορθοπλαγιάς.
Όποιος ζητάει κάτι τέτοιο να πάει να την σκαρφαλώσει.
Βαράσοβα, Πρίντεζι
Re: Βαράσοβα, Πρίντεζι
Να είσαι καλά φιλαράκι, ευχαριστούμε.
Re: Βαράσοβα, Πρίντεζι
Επαναλάβαμε την "Πρίντεζι" το Σάββατο σε μια εκδοχή της που ταιριάζει με την περιγραφή εδώ οπότε αφήνω ένα update.
1η σχοινιά: Μπήκαμε στο ρελέ της "Σαλώμη" λόγω τριβών που θα κάνανε το τελευταίο πέρασμα δύσκολο αν επιχειρούσαμε να πάμε για το R1 του "Ηρώδη" όπως έδειχνε η χάραξη του οδηγού που είχαμε.
2η σχοινιά: Καβαλήσαμε απο το διεδράκι πάνω απο το ρελέ και μπήκαμε πίσω από την κόψη δεξιά στη ράμπα. Λίγο διαχείριση στα σχοινιά και την βλάστηση στη ράμπα με τα διαδοχικά παταράκια μέχρι το R2 της "Θάλεια" δεξιά από μεγάλη ελιά (2 βύσματα).
3η σχοινιά: Επειδή ο μικρός ελαιώνας στα αριστερά έχει μεγαλώσει πολύ κάναμε ένα καβάλημα πάνω αριστερά απο το R2 βγήκαμε στο ζωνάρι όπου με μία οριζόντια (και λίγο κατηφορική στο τελειώμα) τραβέρσα βρεθήκαμε στη βάση του κατακόρυφου χαρακτηριστικού δίεδρου που βγάζει με λίγο συνεχόμενο όμορφο πέρασμα στο ζωνάρι που καταλήγει με άλλη μια οριζόντια αριστερή τραβέρσα στο R3 (2 βύσματα) (προσοχή στη διαχείριση των σχοινιών για τριβές γιατί η σχοινιά είναι ζιγκ-ζαγκ)
4η σχοινιά: Χωρίς καμία μόνιμη ασφάλεια ή εμφανές δρομολόγιο και με κάποια βλάστηση στον τοίχο, είναι σοβαρή και ας μην έχει κάποιο πολύ δύσκολο πέρασμα. Απαιτεί ψυχραιμία, ψάξιμο και λίγο κηπουρική για την εύρεση του δρομολογίου και σημείων για ασφάλειες. Έχει μερικά τοπικά περασματάκια που πάνε λίγο πέρα-δώθε απο παταράκια σε ζωναράκια και με λίγο ψάξιμο αρχικά πάνω και στη συνέχεια πάνω και λοξά δεξιά καταλήγει στο R4 (2 βύσματα) (Υπάρχει και παλιό καρφί πάνω από τα βύσματα ενώ 5-6 μέτρα αριστερά φαίνεται άλλο ένα ρελέ μάλλον της "καλός σχοινοσύντροφος" με δύο βύσματα). Προσοχή σε κάποια σαθρά ειδικά στο τελευταίο καβάλημα κάτω από το R4.
5η σχοινιά: Εδώ η χάραξη του παλιού οδηγού δείχνει λοξά δεξιά πάνω από τη βλάστηση. Όμως με τα δέντρα για άλλη μια φορά να έχουν φουντώσει η αρχική σκέψη να ξεκινήσουμε ευθεία πάνω με νεροσυρμή μέχρι το αρνητικό και να τραβερσάρουμε κάτω απο το στεγάκι με στόχο το δίεδρο δεξιά όπου φαίνεται να καταλήγει η παλιά χάραξη, γρήγορα απορρίφθηκε γιατί έμοιαζε το φιάσκο να καραδοκεί. Υπάρχει παλιό καρφί στα δεξιά λίγο κάτω από το αρνητικό που δείχνει πως μάλλον εκεί παίρναγε η διαδρομή αλλά επιλέξαμε τελικά και εμείς την αριστερά παραλλαγή με καβάλημα του αρνητικού από την πλακέτα που φαίνεται ευθεία πάνω απο το R4. Το πέρασμα μάλλον είναι η σύγχρονη version της διαδρομής. Πρόκειτε για τοπικό καβάλημα γύρω στο VI-/VI με λίγο μακρινές κινήσεις σε καλά πιασίματα (1 βύσμα). Προσοχή στο καβάλημα γιατί έχει 1-2 επίφοβα μπλόκια και βρίσκεται ευθεία πάνω από το ρελέ αλλά με προσοχή υπάρχουν πολύ στιβαρές επιλογές για να γίνει με ασφάλεια για όλη τη σχοινοσυντροφιά. Μετά το καβάλημα πάνω και δεξιά μπαίνουμε στη ζούγκλα και κάνουμε άνετο ρελέ στη μεγάλη ελιά (έχει διάφορα αφημένα υλικά από ρελέ στα διαμπερή στις ρίζες και τον κορμό. και σε περίπτωση που ξεραθεί και άλλο παίρνει ασφάλειες στις σχισμές από πίσω.
6η σχοινιά Καβαλάμε μέσα και πάνω απο την ελιά και δεξιά μέχρι μικρό μπαλκονάκι και με ένα μικρό διασκελισμό παίρνουμε την κοψη σε εύκολο πεδίο ευθεία πάνω μέχρι μεγάλο χαρακτηριστικό δέντρο ή όπου θέλουμε όταν τελειώνουν τα σχοινιά για ρελέ. Από εκεί λοξά πάνω δεξιά βρίσκουμε τα σημάδια που κατηφορίζουν προς τα ραπέλ "Καλιντόνις".
Υστερόγραφο: Πάνω αριστερά απο το R2 στο σημείο που καβαλήσαμε αφήσαμε ένα καρύδι Black Diamond νούμερο 13 διότι μετά από κανα μισάωρο παίδεμα 2 άτομα να το στρίβουμε απο τη μία, να το γυρνάμε από την άλλη, να το σέρνουμε γύρω-γύρω απηυδήσαμε και αφήσαμε το puzzle του από που χώρεσε και μπήκε, για επόμενες σχοινοσυντροφιές που μπορεί να ενδιαφέρονται για γρίφους.
1η σχοινιά: Μπήκαμε στο ρελέ της "Σαλώμη" λόγω τριβών που θα κάνανε το τελευταίο πέρασμα δύσκολο αν επιχειρούσαμε να πάμε για το R1 του "Ηρώδη" όπως έδειχνε η χάραξη του οδηγού που είχαμε.
2η σχοινιά: Καβαλήσαμε απο το διεδράκι πάνω απο το ρελέ και μπήκαμε πίσω από την κόψη δεξιά στη ράμπα. Λίγο διαχείριση στα σχοινιά και την βλάστηση στη ράμπα με τα διαδοχικά παταράκια μέχρι το R2 της "Θάλεια" δεξιά από μεγάλη ελιά (2 βύσματα).
3η σχοινιά: Επειδή ο μικρός ελαιώνας στα αριστερά έχει μεγαλώσει πολύ κάναμε ένα καβάλημα πάνω αριστερά απο το R2 βγήκαμε στο ζωνάρι όπου με μία οριζόντια (και λίγο κατηφορική στο τελειώμα) τραβέρσα βρεθήκαμε στη βάση του κατακόρυφου χαρακτηριστικού δίεδρου που βγάζει με λίγο συνεχόμενο όμορφο πέρασμα στο ζωνάρι που καταλήγει με άλλη μια οριζόντια αριστερή τραβέρσα στο R3 (2 βύσματα) (προσοχή στη διαχείριση των σχοινιών για τριβές γιατί η σχοινιά είναι ζιγκ-ζαγκ)
4η σχοινιά: Χωρίς καμία μόνιμη ασφάλεια ή εμφανές δρομολόγιο και με κάποια βλάστηση στον τοίχο, είναι σοβαρή και ας μην έχει κάποιο πολύ δύσκολο πέρασμα. Απαιτεί ψυχραιμία, ψάξιμο και λίγο κηπουρική για την εύρεση του δρομολογίου και σημείων για ασφάλειες. Έχει μερικά τοπικά περασματάκια που πάνε λίγο πέρα-δώθε απο παταράκια σε ζωναράκια και με λίγο ψάξιμο αρχικά πάνω και στη συνέχεια πάνω και λοξά δεξιά καταλήγει στο R4 (2 βύσματα) (Υπάρχει και παλιό καρφί πάνω από τα βύσματα ενώ 5-6 μέτρα αριστερά φαίνεται άλλο ένα ρελέ μάλλον της "καλός σχοινοσύντροφος" με δύο βύσματα). Προσοχή σε κάποια σαθρά ειδικά στο τελευταίο καβάλημα κάτω από το R4.
5η σχοινιά: Εδώ η χάραξη του παλιού οδηγού δείχνει λοξά δεξιά πάνω από τη βλάστηση. Όμως με τα δέντρα για άλλη μια φορά να έχουν φουντώσει η αρχική σκέψη να ξεκινήσουμε ευθεία πάνω με νεροσυρμή μέχρι το αρνητικό και να τραβερσάρουμε κάτω απο το στεγάκι με στόχο το δίεδρο δεξιά όπου φαίνεται να καταλήγει η παλιά χάραξη, γρήγορα απορρίφθηκε γιατί έμοιαζε το φιάσκο να καραδοκεί. Υπάρχει παλιό καρφί στα δεξιά λίγο κάτω από το αρνητικό που δείχνει πως μάλλον εκεί παίρναγε η διαδρομή αλλά επιλέξαμε τελικά και εμείς την αριστερά παραλλαγή με καβάλημα του αρνητικού από την πλακέτα που φαίνεται ευθεία πάνω απο το R4. Το πέρασμα μάλλον είναι η σύγχρονη version της διαδρομής. Πρόκειτε για τοπικό καβάλημα γύρω στο VI-/VI με λίγο μακρινές κινήσεις σε καλά πιασίματα (1 βύσμα). Προσοχή στο καβάλημα γιατί έχει 1-2 επίφοβα μπλόκια και βρίσκεται ευθεία πάνω από το ρελέ αλλά με προσοχή υπάρχουν πολύ στιβαρές επιλογές για να γίνει με ασφάλεια για όλη τη σχοινοσυντροφιά. Μετά το καβάλημα πάνω και δεξιά μπαίνουμε στη ζούγκλα και κάνουμε άνετο ρελέ στη μεγάλη ελιά (έχει διάφορα αφημένα υλικά από ρελέ στα διαμπερή στις ρίζες και τον κορμό. και σε περίπτωση που ξεραθεί και άλλο παίρνει ασφάλειες στις σχισμές από πίσω.
6η σχοινιά Καβαλάμε μέσα και πάνω απο την ελιά και δεξιά μέχρι μικρό μπαλκονάκι και με ένα μικρό διασκελισμό παίρνουμε την κοψη σε εύκολο πεδίο ευθεία πάνω μέχρι μεγάλο χαρακτηριστικό δέντρο ή όπου θέλουμε όταν τελειώνουν τα σχοινιά για ρελέ. Από εκεί λοξά πάνω δεξιά βρίσκουμε τα σημάδια που κατηφορίζουν προς τα ραπέλ "Καλιντόνις".
Υστερόγραφο: Πάνω αριστερά απο το R2 στο σημείο που καβαλήσαμε αφήσαμε ένα καρύδι Black Diamond νούμερο 13 διότι μετά από κανα μισάωρο παίδεμα 2 άτομα να το στρίβουμε απο τη μία, να το γυρνάμε από την άλλη, να το σέρνουμε γύρω-γύρω απηυδήσαμε και αφήσαμε το puzzle του από που χώρεσε και μπήκε, για επόμενες σχοινοσυντροφιές που μπορεί να ενδιαφέρονται για γρίφους.
- Printezi-Anastasis.jpg (337.1 KiB) Viewed 4386 times