Περι Chipping

Planar · Post by **Planar** » 15 Jan 2009 11:07

Ήθελα να πιστεύω ότι η συζήτηση για το chipping σαν πρακτική είναι πλέον κλειστή και ότι το σύνολο της αναρριχητικής κοινότητας (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) το καταδικάζει. Παρόλα αυτά έχει τύχει να συναντήσω πρακτικές στα βράχια μας μου με κάνουν να αμφιβάλλω πόσο καθολική είναι τελικά η αποστροφή από το chipping.
Ίσως τελικά το θέμα δεν είναι τόσο ξεκάθαρο όσο νόμιζα. Παραθέτω μερικά «διλλήματα» που αντέγραψα από αντίστοιχη συζήτηση σε αμερικάνικο forum. Τελικά η άποψη τη Ελληνικής αναρριχητικής κοινότητας ποια είναι;

QUESTIONS:

1) A route developer whose redpoint limit is 12plus/13minus spots a great line with mostly fun 5.12 climbing. However, there is one very difficult section. Though the holds are there, and the moves are obvious, the developer isn't even remotely strong enough to free this section. He thinks that if the holds in the crux section are just a slight bit bigger, he can redpoint the route at a grade near his limit. Is it acceptable for the developer to enlarge these holds so that he can complete the first ascent?

2) An 80 foot route that is almost entirely 5.10 climbing has one very-short blank section. It is not certain whether this section is climbable, but it is minimally a V11 crux. It is clear that stronger climbers will not be interested in a route with such a short crux that can't be worked on the ground as a boulder problem. If two strategically placed pockets are added with the use of a power drill to the crux section, the route can be transformed into an enjoyable 5.10. Is chipping acceptable in this case?

3) A beautiful, severly overhanging shield of completely blank stone is located in a cave. The cave is of no interest to anyone except bats and the occasional hiker. It is clear that no human could ever free-climb such a steep, featureless swath of rock. Any possible route on this wall would have to be nearly 100%, completely manufactured: chipping, drilled pockets, chisseling, etc. Since this route could never be climbed anyway, is it acceptable to chip in this case?

Να προσθέσω και μια τέταρτη (βασισμένη σε πραγματική περίπτωση) και πιο δύσκολη κατά τη γνώμη μου

Σε μια διαδρομή υπάρχει μια πολύ κοφτερή φλιδα στην έξοδο μιας στέγης. Η φλιδα δεν επηρεάζει θετικά η αρνητικά το σκαρφάλωμα όμως σε περίπτωση πτώσης στο crux που βρίσκεται ακριβώς μετά τη στέγη το σκοινί είναι πολύ πιθανό να τριφτεί πάνω στη φλίδα και να καταστραφεί. Είναι θεμιτό το σπάσιμο της φλίδας δεδομένου ότι αυτή δεν είναι σαθρή;

Με αλλά λόγια που τελειώνει το καθάρισμα μιας διαδρομής και που αρχίζει το τσιπάρισμα; Πότε μια επέμβαση στο ανάγλυφο είναι "αποδεκτή" και πότε είναι καταδικαστέα;
Κι αν όλα αυτά φαίνονται δύσκολα να απαντηθούν σκεφτείτε και το εξής;
Όταν σκαρφαλώνουμε μια τσιπαρισμένη διαδρομή δεν γινόμαστε εν μέρη συμμέτοχοι στην πράξη του chipping;

menelaos · Post by **menelaos** » 15 Jan 2009 14:22

Να προσθέσω και ένα ακόμα ερώτημα.
Όταν το πιάσιμο είναι εκεί, ικανοποιητικό για το μεγεθός μας αλλά κοφτερό και άγριο, το "ισώνουμε ένα πράμα;"

voutiros · Post by **voutiros** » 15 Jan 2009 21:05

Καταρχήν, θεωρώ δύσκολο να επιβληθούν κάποιοι καθολικοί κανόνες συμπεριφοράς στο βράχο. Η άποψη του "ανοίξαντα" θα βαραίνει πάντα μια ολοκληρωμένη διαδρομή.
Από εκεί και πέρα αυτό που υποτίθεται ότι ισχύει παραδοσιακά είναι ότι το τσιπάρισμα (και γενικότερα επέμβαση - καθάρισμα) σε μια διαδρομή, πρέπει να γίνεται ΜΟΝΟ για λόγους ασφαλείας.
Οπότε ΝΑΙ Planar η επικίνδυνη φλίδα πχ καλό είναι να βγεί αν δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί με αλλαγή δρομολογίου ή "στρατηγική ασφάλιση", τα ίδια νομίζω ισχύουν και για το "λείασμα" ενός αιχμηρού πιασίματος ώστε να αποφευχθούν τραυματισμοί στα δάχτυλα.
Για τα άλλα διλήμματα που έθεσαν οι αμερικάνοι είμαι αρκετά επιφυλακτικός από την άποψη ότι τελικά η κάθε περίπτωση τσιπαρίσματος είναι ιδιαίτερη (ιδιαίτερα για τον δράστη) και αν αρχίσουμε τις εκπτώσεις τότε ...πάνε οι όποιοι κανόνες.
Επί την ευκαιρία αξίζει πιστεύω να ειπωθεί ότι όσοι είναι ευαίσθητοι για τη χρήση του drytooling σε σπορ διαδρομές δίκαιο είναι να δείχνουν την ίδια ευαισθησία και για το τσιπάρισμα, από την άποψη ότι και αυτό τελικά αλλοιώνει και καταστρέφει τον βράχο.

ΓΒ

Michael Fountoulakis · Post by **Michael Fountoulakis** » 16 Jan 2009 12:05

Παρακολουθώ με πολυ ενδιαφερον -όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με την αναρρίχηση- τους διαλόγους σχετικά με την "προστασία" των βράχων !
Ολα τα αθλήματα -ετσι και η αναρρίχηση- διέπονται απο κανόνες και δεοντολογία π.χ στο ποδόσφαιρο δεν επιτρέπεται το τράβηγμα της φανέλας του αντιπάλου,οι παίχτες δεν πρέπει να υποκρίνονται για την εύνοια του διαιτητή κ.α άσχετα αν όλα αυτά έχουν επικρατήσει σιωπηρά !! Δηλ. ο σκοπός αγιάζει τα μέσα !!
Αφου όλοι μας ενδιαφερόμαστε για τη προστασία των βράχων γιατι ντε και καλά πρεπει να τους τρυπήσουμε? Τελικα μας ενδιαφέρει η βαθμολογία με πρόσχημα την ασφάλεια μας ? Απο που πήραμε το δικαίωμα να τρυπάμε τα βράχια ?
Βεβαια το σύστημα τροφοδοτείται εκ των εσω(οι κατασκευαστές πρεπει να πουλήσουν πλακετες,σχοινιά,μπωντριε,καρύδια,φρεντς κ.α ) με σκοπό να μας πείσει οτι τα χρειαζόμαστε !
Απο αυτή την άποψη είναι ενδιαφέρον που ένας Γάλλος αναρριχητής ο Αλαιν Ρομπερ σκαρφαλώνει solo και δεν έχει χρησιμοποιήσει ΠΟΤΕ τιποτα άλλο εκτος των παπουτσιών ! Μονο αυτός έχει το δικαίωμα να λέει οτι προστατεύει τα βράχια !!
Δυστυχως ο άνθρωπος έπαψε να αποτελεί μέρος της φύσης και ανέπτυξε τη θεωρία οτι μπορεί να της επιβληθεί χωρίς συνέπειες !