routes.gr

Κατεβαίνοντας χθες απόγευμα απο τον αγαπημένο Ταϋγετο, κλασικά στο Μαγγανιάρη μια παρέα είχε στήσει το υπαίθριο κυριακάτικό της τραπέζι.
Ολα καλά μεχρι που φεύγοντας αυτοί κοιτάζω πίσω και τι να δω.. καπνός έντονος από την υπαίθρια ψησταριά τους.. κοιτάζουμε και βλέπουμε τη φωτιά σιγά σιγά να δυναμώνει με τα στοιβαγμένα κλαδάκια τα πάμπολλα ξερά φύλλα και τα σκουπίδια των ΖΩΩΝ που μόλις είχαν φύγει δίπλα να περιμένουν την όμορφη φλόγα...

20 λεπτά αργότερα οδηγώντας στις στροφές προς τον πολιτισμό μια κρυφή λαχτάρα με είχε κυριέψει: Να τους έβλεπα μπροστά μου (χωρίς ο μπούφος να έχω αποφασίσει πως θα το χειριζόμουν..) αλλά η νύμφη Ταϋγέτη δε μου έκανε το χατήρι..

Τι ειρωνεία..

1 μέρα μετά το postάρισμα που έκανα εκφράζοντας τον προβληματισμό και την οργή μου για το μη σεβασμό που δείχνουμε στη μητέρα φύση κάηκε η 1 από τις αποθήκες της εταιρεία που δουλεύω..