Η διαδρομή «Μελισσοκόμος» (VII-, 95μ) ανοίχτηκε στις 18/8/2024 από τους Θ. Παπαγάτσια - Χρ. Παπαγεωργόπουλο.
Η γραμμή, την οποία είχε προσπαθήσει μερικά χρόνια νωρίτερα ο Γ. Βαΐου, κινείται αριστερά από την «Quo vadis».
Γενικά η διαδρομή ακολουθεί μια χαρακτηριστική σχισμοκαμινάδα, που ασφαλίζεται καλά στα δύσκολα περάσματα. Συστήνεται σε όσους έχουν κάποια εμπειρία με τις σχισμές των Μετεώρων και θέλουν να σκαρφαλώσουν κάτι πιο δύσκολο με χρήση φυσικών ασφαλειών.
Στην 1η σχοινιά (VI+, 25μ) ξεκινάμε σε τοίχο (VI+, 2 πλακέτες) και τελικά μπαίνουμε σε στενή καμινάδα μέχρι το ρελέ.
Στην 2η σχοινιά (IV+, 30μ) ακολουθούμε την απολαυστική καμινάδα (IV+) που ασφαλίζεται με φυσικές ασφάλειες.
Στην 3η σχοινιά (VII-, 40μ) ξεκινάμε με αριστερή τραβέρσα σε τοίχο (4 πλακέτες) και πάμε ευθεία πάνω (VII-) για να μπούμε σε λούκι (1 πλακέτα). Συνεχίζουμε σε σχισμή ώμου (που ασφαλίζεται με φυσικές ασφάλειες) και η έξοδος γίνεται από δεξιά σε πλάκα (VI-, 1 πλακέτα).
Απαραίτητα υλικά για την επανάληψη της διαδρομής είναι μια σειρά friends (Camalot #0.75 - #5 και προαιρετικά #6) καθώς και μερικοί ιμάντες.
Η επιστροφή μετά την ολοκλήρωση της διαδρομής μπορεί να γίνει με ραπέλ από την ίδια διαδρομή ή, για μεγαλύτερη άνεση, 20μ αριστερά από τελευταίο ρελέ υπάρχουν τα ρελέ της διαδρομής «Γηριόνης» από όπου κάνουμε 2 ραπέλ, το πρώτο 45μ μέχρι ένα πατάρι και το δεύτερο 30μ μέχρι το έδαφος.
Το άνοιγμα της διαδρομής αποκάλυψε κάτι ενδιαφέρον για την ιστορία της αναρρίχησης στα Μετέωρα. Οι ανοίξαντες αναφέρουν ότι όταν σκαρφάλωσαν την «Γηριόνης» εντόπισαν δίπλα της μια καμινάδα που φαινόταν να έχει σκαρφαλωθεί, χωρίς όμως να έχει ολοκληρωθεί. Θεωρώντας ότι αξίζει τον κόπο να την συνεχίσουν, έμαθαν ποιοί την είχαν προσπαθήσει και αφού έκαναν τις σχετικές συνεννοήσεις μαζί τους, άρχισαν να την σκαρφαλώνουν εξοπλίζοντάς την. Όμως στο τέλος της 2ης σχοινιάς βρήκαν απομεινάρια από μια πολύ παλιά ανάβαση στην διαδρομή, δηλαδή ένα μεγάλο πάσσαλο (περίπου 4μ) και μερικές ξυλόσφηνες χωμένα σε μια σχισμή στο βράχο, που καταλήγουν σε ένα μια φωλιά μελισσών. Την τεχνική του σκαρφαλώματος με ξύλινες σφήνες στο βράχο την χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι διαχρονικά, ώστε να προσεγγίζουν σημεία που βρίσκονταν ψηλά στο βράχο, για διάφορους λόγους. Αυτό σημαίνει ότι η καμινάδα πρέπει να είχε ήδη σκαρφαλωθεί πολλές φορές στο παρελθόν, με παραδοσιακούς τρόπους, προφανώς από κάποιον μελισσοκόμο, γι αυτό και δόθηκε αυτό το όνομα στη διαδρομή. Ο πάσσαλος της 2ης σχοινιάς παραμένει στην θέση του, οπότε παρακαλούνται όσοι επαναλάβουν τη διαδρομή να μην τον αφαιρέσουν.
